 |
Μνημείο στο Βουνέσι
|
14 Ιούνη του
1943 γίνεται η πρώτη απόπειρα να καταληφθεί από τους Ιταλούς ο χώρος του πεδίου
ρίψεων στη Νευρόπολη (τώρα είναι η λίμνη Πλαστήρα) όπου σε λίγο θα αρχίσει να
κατασκευάζεται το αντάρτικο αεροδρόμιο. Μετά από μάχη με τον ΕΛΑΣ οι Ιταλοί
καταφέρνουν και φτάνουν σε Βουνέσι και Μεσενικόλα και τα κάψανε.
Από το
βιβλίο του Απόστολου Στρογγύλη «Η Πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας»
παραθέτουμε την αφήγηση του Γιώργου Ζαχαρόπουλου (Φεραίος) που πήρε
μέρος στη μάχη του Βουνεσιού σαν απλός αντάρτης:
«Το μόνο τμήμα του ΕΛΑΣ που είχε μείνει στην
περιοχή ήταν το 5ο συγκρότημα του Υπαρχηγείου Αγράφων, με διοικητή τον
Αγραφιώτη (Βασίλη Μπότση). Η δύναμή του 60 άνδρες με τρία οπλοπολυβόλα μπρέντα και
ένα πολυβόλο χότσκις χωρίς τρίποδα θέσεως, τέσσερα μικρά αυτόματα και ένα
ατομικό όλμο. Ο χώρος του: τα ριζοχώρια του κάμπου, από Καλλιφώνι μέχρι Φανάρι.
Την εξόρμηση των Ιταλών την περιμέναμε. (...)
Το συγκρότημα είχε εκεί τρεις ομάδες – η τέταρτη, με
τον Άγη (Ρουσόπουλο) ήταν σε αποστολή και είχε μαζί της και τον ολμίσκο. Η μια
έπιασε θέσεις προς τον Άη-Θανάση. Αυτή είχε πολυβόλο χότσκις χωρίς τρίποδα
θέσεως. Πολυβολητής ο Απόστολος Καλατζής (Καρατάσος), γεμιστής ο Σούλης Νασιάκος
(Σκουφάς) – σκοτώθηκαν και οι δύο στον εμφύλιο. Η άλλη, με πολυβολητή τον Κώστα
Φρατζή (Λεπενιώτη) – σκοτώθηκε στη μάχη της σοδειάς – έπιασε το δρόμο προς
Μεσενικόλα και θέσεις πάνω από το χωριό. Η τρίτη, ανάμεσα στις δύο άλλες. Ο
εφεδρικός ΕΛΑΣ στα σπίτια του χωριού.
Τα χαράματα της 14ης Ιουνίου, οι Ιταλοί, με δύναμη
τριών ταγμάτων, ανηφόριζαν προς τη Νευρόπολη σε τέσσερις φάλαγγες. Η μία
ανέβαινε από τον αμαξωτό δρόμο του Παλαιόκαστρου προς Μεσενικόλα-Βουνέσι.
Ανακόπηκε με την ανατίναξη της γέφυρας και από τον εφεδρικό του Μεσενικόλα (σ.σ.:
εφεδρικό ΕΛΑΣ). Ένα σκέλος της συνέχισε από Αγιώργη προς Βουνέσι.
Η δεύτερη φάλαγγα ανέβαινε από Κανάλια προς Βουνέσι, η
τρίτη από Γόλτσα (Άγιο Ακάκιο) και η τέταρτη από Γράλιστα.(...)
Οι Ιταλοί προχωρούσαν αμέριμνοι. Είχαν πολλά
μεταγωγικά μουλάρια. Τους ακολουθούσαν και λεγεωνάριοι. Πλησίασαν στο Βουνέσι,
πέρασαν το μονοπάτι στη σαρούλα και άγγιξαν τα πρώτα σπίτια. Άλλοι ανηφόριζαν
προς τον Άη-Θανάση. Έφτασαν στα τριάντα μέτρα από τους αντάρτες και τους
εφεδροΕΛΑΣίτες του Αλεξανδρή. Και τότε δόθηκε το σύνθημα.
Ακολούθησε καταιγισμός πυροβολισμών από όπλα και
αυτόματα. Οι Ιταλοί αλαφιάστηκαν. Σκόρπισαν προς όλες τις κατευθύνσεις,
αφήνοντας πολλούς νεκρούς και τραυματίες.
Όμως αυτοί που έρχονταν από πίσω ήταν πολλοί. Οι
αξιωματικοί τους, που γρήγορα αντιλήφθηκαν πως