![]() |
| εφημερίδα ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ 5/2/2026 |
Αυτό το φάσμα της εξαθλίωσης και του ξεκληρίσματος που αποτυπώθηκε στην κραυγή «χρωστάω παντού» ήταν και η κινητήρια δύναμη που ξεκίνησε των αγώνα και γέμισε με αγροτικά μπλόκα όλη τη χώρα, κόντρα στην κυβερνητική τρομοκρατία αλλά και κόντρα τους σχεδιασμούς των αγροτοσυνδικαλιστικών παραγόντων.
Αυτή η εκρηκτική οργή των δεκάδων χιλιάδων που απειλούνται με ξεκλήρισμα και αντιμετωπίζουν τα πιο μεγάλα αδιέξοδα είναι που δεν έδινε λευκή επιταγή στους χειρισμούς των δεξιών και ρεφορμιστικών δυνάμεων και επέβαλλε τις συνελεύσεις των μπλόκων. Συνελεύσεις που απέρριπταν με αποφασιστικότητα και οργή την κυβερνητική γραμμή της συκοφάντησης και της τρομοκρατίας. Συνελεύσεις που συγκρούστηκαν από την αρχή του αγώνα με την απάτη του διαλόγου που πρότεινε η κυβέρνηση για να διώξει τη φτωχομεσαία αγροτιά από τα μπλόκα.
Αυτήν την οργή συμμερίστηκαν και με αυτήν την οργή συντάχτηκαν ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία της χώρας, αναγνωρίζοντας από την πρώτη στιγμή πως ο αγώνας αυτός στρεφόταν ενάντια στην πολιτική της εξαθλίωσης και της βαρβαρότητας, δηλαδή ενάντια στον κοινό εχθρό της συντριπτικής κοινωνικής πλειοψηφίας. Με αυτά τα δεδομένα, της εξαθλίωσης και της άμεσης απειλής ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς, από τη μια, και της γενικευμένης λαϊκής στήριξης του αγώνα, από την άλλη, τα αγροτικά μπλόκα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και σε έκταση και σε διάρκεια. Ωστόσο, με βάση τις αδυναμίες του αγροτικού κινήματος, αυτά τα δεδομένα κάθε άλλο παρά αξιοποιήθηκαν για να αναπτυχθεί η πάλη που απαιτούνταν. Η πάλη που δεν






















