1η Οκτώβρη απεργούμε μαζικά! Να μην περάσει το νέο αντεργατικό έκτρωμα!

απεργιακή συγκέντρωση:

κεντρική πλατεία Καρδίτσας, 10:30 πμ

Απλήρωτη εργασία, 13 ώρες δουλειά, εργασιακές σχέσεις-λάστιχο είναι μερικά απ’ τα πολλά μέτρα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση. Το νέο «νομοσχέδιο Κεραμέως» που τιτλοφορείται «Δίκαιη εργασία για όλους» κάνει νόμο την αδικία και την εκμετάλλευση. Είναι ένα πολυεργαλείο που δίνει τη δυνατότητα σε κεφάλαιο και εργοδοσία να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους όποτε θέλουν, για όσο χρόνο τους βολεύει και με όποιον τρόπο θέλουν. Η λεγόμενη «διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου» ακόμα και σε εβδομαδιαία βάση, το σπάσιμο της άδειας, οι «συμβάσεις μηδενικών ωρών», η «απελευθέρωση» των προσλήψεων και των απολύσεων, σ’ αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση υπάρχουν στο νομοσχέδιο.

Εργαζόμενοι-λάστιχο με ζωή-λάστιχο. Αυτή θα είναι η πραγματικότητα για τους περισσότερους εργαζόμενους. Αυτήν την πραγματικότητα θέλει να νομοθετήσει η κυβέρνηση, κάτω απ’ τις οδηγίες της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου. Αντίθετα, μέχρι και ελαφρύνσεις έχει το καινούργιο νομοσχέδιο για τις εισφορές των εργοδοτών. Για να κρύψουν αυτήν την κατάφορη αδικία έχουν στήσει όλο το

Τασκένδη, 1955: Η πραξικοπηματική «αλλαγή γραμμής» στο ΚΚΕ

Συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια από τον Σεπτέμβρη του 1955, όταν στη μακρινή Τασκένδη, πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν της (πρώην) Ε.Σ.Σ.Δ., γράφτηκαν μερικές από τις πιο μαύρες σελίδες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Με την ήττα του ΔΣΕ, χιλιάδες μαχητές, πολιτικά στελέχη και μέλη του ΚΚΕ οδηγήθηκαν σε αναγκαστική πολιτική προσφυγιά. Πάνω από 55.000 υπολογίζονται οι πολιτικοί πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες Πολωνία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία κλπ[1]. Το μεγαλύτερο κομμάτι εγκαταστάθηκε στην Τασκένδη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Η Κομματική Οργάνωση Τασκένδης (ΚΟΤ) το 1955 αριθμούσε 8.000 μέλη[2] και ήταν η μοναδική συγκροτημένη οργάνωση που υπάγονταν αποκλειστικά στο ΚΚΕ ενώ στις υπόλοιπες χώρες τα μέλη του ΚΚΕ είχαν ενταχθεί στις οργανώσεις των ΚΚ των χωρών φιλοξενίας[3].  Λόγω του μεγέθους της η ΚΟΤ είχε ειδικό βάρος και έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των συσχετισμών μέσα στο ΚΚΕ. Για το λόγο αυτό βρέθηκε στο επίκεντρο της διαπάλης για την αλλαγή γραμμής στο ΚΚΕ και την πραξικοπηματική επιβολή της αναθεωρητικής/ρεβιζιονιστικής γραμμής στα πλαίσια της λεγόμενης «αποσταλινικοποίησης» (ΕΔΩ).

Μεταξύ των αγωνιστών που βρέθηκαν πολιτικοί πρόσφυγες στην Τασκένδη ήταν και αρκετοί Καρδιτσιώτες όπως ο Πέτρος Μπολτσής από τη Μούχα, ο Γιάννης Θεολόγης από το Ρούσσο, ο Γιώργος Κοτρώτσιος από τη Δαφνοσπηλιά και πολλοί άλλοι, άνδρες και γυναίκες.

Για τα γεγονότα της Τασκένδης και την επέμβαση στο επαναστατικό ΚΚΕ, ο Πέτρος Μπολτσής στο βιβλίο του «Αναμνήσεις απ’ τη ζωή κι απ’ τον Αγώνα», Αθήνα 1986 (σελ.67-75), γράφει:

Από τη ΔΕΘ η νέα αντιλαϊκή επίθεση

Να μην περάσει το αντεργατικό τερατούργημα

Με καταιγίδα προπαγάνδας και ψεμάτων βομβαρδίζει η κυβέρνηση την κοινωνική πλειοψηφία ενόψει των εξαγγελιών Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Στην επιχείρηση αντιστροφής της πραγματικότητας, που εδώ και εβδομάδες έχει ξεκινήσει από εκπροσώπους της κυβέρνησης και τα συστημικά παπαγαλάκια στα ΜΜΕ, δεσπόζουν οι διακηρύξεις για «φοροελαφρύνσεις», «μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση», «αυξήσεις», «μέτρα αξίας 1,5 δισ.», που παρουσιάζονται σαν την «επιστροφή» που δικαιούται ο λαός από τα αποτελέσματα της χρηστής οικονομικής διαχείρισης της κυβέρνησης της ΝΔ.

Στην πραγματικότητα, όλος αυτός ο συρφετός της εξαπάτησης επιδιώκει να συγκαλύψει ότι οι κυβερνητικές «επιτυχίες» και το ματωμένο υπερπλεόνασμα από το οποίο θα προέλθουν τα ψίχουλα των ανακοινώσεων του Μητσοτάκη δεν είναι παρά μια αποκάλυψη για το μέγεθος της ληστείας που έχει συντελεστεί και συντελείται σε βάρος των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων διαμέσου της καπιταλιστικής ακρίβειας, της τεράστιας φοροεπιδρομής και των σαρωτικών περικοπών σε όλα τα πεδία που αφορούν τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού και της νεολαίας.

Ακόμα περισσότερο, αυτό που δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα είναι το ότι κλιμακώνεται σε νέα επίπεδα αγριότητας η επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες, για τις οποίες το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης προετοιμάζει την επέκταση των συνθηκών του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα που έχει διαμορφώσει, την περαιτέρω εμπέδωση και εμβάθυνση της βαρβαρότητάς του σε κάθε έκφανση της ζωής τους.
Στην προμετωπίδα του οδοστρωτήρα βρίσκεται το νομοσχέδιο Κεραμέως, που με το 13ωρο, τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», την κατάργηση της συνεχόμενης άδειας, την απελευθέρωση της εργοδοσίας να προσλαμβάνει και να απολύει όποτε το θελήσει και τις λοιπές αντεργατικές διατάξεις του φέρνει συνθήκες βαριάς εργασιακής σκλαβιάς και προσαρμόζει τους εργαζόμενους στα μέτρα που