Προεκλογικοί διαγκωνισμοί με τον λαό στο περιθώριο

Με έντονη προεκλογική οσμή, αλλά και ιδιαίτερα πυκνή σε εξελίξεις, εξελίσσεται η πολιτική καθημερινότητα στη χώρα. Οι συζητήσεις για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών δεν έχουν τελειωμό. Δίνουν και παίρνουν οι αναλύσεις για τα ποσοστά, τις κινήσεις και την «δυναμική» των πολιτικών κομμάτων. Στριμώχνονται στα τηλεπαράθυρα αστοί πολιτικοί και πολιτικολόγοι. Και μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία (η οποία σε συντριπτικό βαθμό αφήνει αδιάφορες τις λαϊκές μάζες) αυτό που εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς είναι ότι... δεν μπορεί να διακρίνει διαφορές. Ότι στη βάση τους, όλοι –μα όλοι– συμφωνούν στην υπεράσπιση του συστήματος της εξάρτησης και του αστικού μοντέλου διαχείρισης, με ελαφρές (και ασήμαντες) διαφοροποιήσεις.

Είναι πολύ χαρακτηριστική η τοποθέτηση της ΕΛΑΣ του Τσίπρα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία «δεν θα τα είχαμε ιδρύσει, αλλά δεν θα τα καταργήσουμε», έχοντας εμπεδώσει για τα καλά το μάθημα που πήρε από τα μνημόνια –που ΔΕΝ κατάργησε «με ένα νόμο και ένα άρθρο»).

Παρ’ όλ’ αυτά, η αναστάτωση στο αστικό πολιτικό σκηνικό είναι μεγάλη και προέρχεται κυρίως από την αβεβαιότητα για το τι θα προκύψει από τις επόμενες κάλπες, πού θα βρεθεί ο καθένας και, κυρίως, πώς θα μπορέσει ο επόμενος πολιτικός διαχειριστής να λειτουργήσει αποτελεσματικά για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και των ιμπεριαλιστών.

Δεν γνωρίζουμε αν αυτό εννοούσε ο Κακλαμάνης της ΝΔ ως «θεραπεία της πολιτικής τοξικότητας», επιχειρηματολογώντας περί εκλογών το φθινόπωρο. Ωστόσο, αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι τα ζητήματα για την ντόπια άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό είναι πολύ σοβαρά για να λυθούν μέσα από την επόμενη κάλπη (όποτε κι αν γίνει). Και φυσικά, ακόμη πιο σοβαρά είναι τα πράγματα για τον λαό και την εργατική τάξη.

συνέχεια ΕΔΩ

Η μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα

Μα τι γκρινιάζετε; Δεν βλέπετε πόσες αυξήσεις έχουμε κάνει στους μισθούς; Αυτό είναι το μόνιμο αφήγημα της κυβέρνηση της ΝΔ, με το οποίο πασχίζει να παρουσιάσει σαν τάχα φιλολαϊκό έργο την πιο σκληρή επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας. Ό,τι και να λέει, ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΣΕ, ο πραγματικός μέσος μισθός και το μέσο ωρομίσθιο βρίσκονται περίπου 31% κάτω από τα επίπεδα του 2009. Είναι προφανές ότι οι όποιες αυξήσεις δεν είναι αρκετές για να καλύψουν την ακρίβεια, τον πληθωρισμό, τις ανατιμήσεις στην ενέργεια, τις τεράστιες αυξήσεις στα ενοίκια... Ο πραγματικός μισθός, λοιπόν, αντιστοιχεί στο 70% της αγοραστικής δύναμης που είχε το 2009!

Η ίδια έκθεση είναι αποκαλυπτική για τη διαφορά ονομαστικού και πραγματικού μισθού. Για το 2025 ο μέσος ετήσιος ονοματικός μισθός ήταν 18.134 ευρώ, ενώ ο πραγματικός, αφού δηλαδή ληφθεί υπόψιν ο πληθωρισμός, ήταν 14.998 ευρώ, όσο περίπου και το 2019. Μάλιστα σε σύγκριση με χώρες της ΕΕ, η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη από το τέλος θέση στην αγοραστική δύναμη που έχει αυτός ο μέσος μισθός.

Το success story της κυβέρνησης δεν πείθει κανέναν. Τα ίδια τα δεδομένα το διαψεύδουν. Οι εργαζόμενοι και ο λαός συνολικά δεν χρειάζονται καμία έκθεση για να καταλάβουν τι ζουν. Ο καθένας ξέρει ότι παρά τις αυξήσεις που διαφημίζει κάθε τόσο η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ, τελικά έχει πρόσβαση σε λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες, ότι τελικά ο μισθός δεν φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα, ότι ένας στους δύο δεν θα κάνει καθόλου διακοπές φέτος...  

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Βήμα κλιμάκωσης της πολεμικής προετοιμασίας

ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Στις 7-8 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Τα ιμπεριαλιστικά γεράκια της Δύσης, μαζί με τους διάφορους παρατρεχάμενούς τους, θα βρεθούν για να χαράξουν τις επόμενες κινήσεις τους. Κινήσεις που θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη ένταση το πολεμικό κλίμα που διαμορφώνεται στον πλανήτη και όχι σε αποκλιμάκωση. Κινήσεις που θα προετοιμάσουν νέες εκατόμβες νεκρών και όχι την ειρήνη και την ασφάλεια. Κινήσεις που θα σημάνουν νέες, βαριές θυσίες για τους λαούς και όχι ανάπτυξη και ευημερία.

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, για να διαπιστώσουμε ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Ήδη από την προηγούμενη σύνοδο αυτής της λυκοσυμμαχίας, έναν χρόνο πριν, οι κατευθύνσεις ήταν ίδιες: υπέρογκη αύξηση των πολεμικών δαπανών, συνεχής πυροδότηση του μακελειού στην Ουκρανία, προετοιμασία των όρων για νέα πολεμικά μέτωπα. Και φυσικά, με τις ΗΠΑ του Τραμπ να απαιτούν την πλήρη στοίχιση όλων πίσω από το άρμα τους. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, τα πράγματα είναι τα ίδια και χειρότερα:

• Ο πόλεμος στην Ουκρανία όχι μόνο δεν τελειώνει, αλλά αναζωπυρώνεται, καταγράφοντας εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνος.

• Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στις φλόγες, με τους λαούς της να υποφέρουν. Με τον λαό του