Η φετινή εξέγερση του Πολυτεχνείου έρχεται σε μια
περίοδο που οι λαοί παγκόσμια βγαίνουν στο προσκήνιο. Από την Ευρώπη μέχρι την
Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική, λαός και νεολαία πλημμυρίζουν τους
δρόμους αναζητώντας προοπτική, αναζητώντας ένα μέλλον μακριά από φτώχεια και
πολέμους. Όσα χιλιόμετρα κι αν χωρίζουν την Ελλάδα από τη Γαλλία, το
Μπαγκλαντές, τη Χιλή, την Ινδία ή την Παλαιστίνη, τα προβλήματα είναι κοινά και
ο εχθρός ένας: το σύστημα αυτό που βρίσκεται σε βαθιά κρίση και σε ακόμα πιο
βαθιά σήψη, να σύστημα γερασμένο που το μόνο που μπορεί να προσφέρει στους
λαούς είναι πόνο και εξαθλίωση. Δεν είναι άλλο από το καπιταλιστικό
ιμπεριαλιστικό σύστημα που «παράγει» πείνα, βία, μαύρη προοπτική, αλλά και τους
ίδιους του τους νεκροθάφτες.
Από τη Γαλλία της «Gen Z που θα νικήσει» μέχρι τις «κατσαρίδες» της Ινδίας και τους εργάτες της «φθηνής μόδας» του Μπαγκλαντές… Από την Γερμανία των «ανυπότακτων μαθητών», την Ισπανία των πλειστηριασμών και την Αλβανία των ξεριζωμένων νέων, ο αγώνας είναι κοινός. Οι λαοί αγωνίζονται ενάντια σε ένα σύστημα που δεν τους χωρά. Που δεν χωράει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τα όνειρά τους. Για αυτό και ο αγώνας τους δεν τρομοκρατείται από την καταστολή, τους σακατεμένους μαθητές και εργάτες. Αντιθέτως, βγαίνουν ακόμα πιο μαζικά στον δρόμο αμφισβητώντας ένα ολόκληρο πλαίσιο στο οποίο αυτό το σύστημα τους ζητάει να υποταχθούν.
Από τις εξεγέρσεις του χθες στους αγώνες του σήμερα
Αυτό είναι που κάνει και την εξέγερση του Πολυτεχνείου πιο επίκαιρη από ποτέ. Η αντίσταση και η πάλη των λαών ενάντια σε αυτούς που τους «κάθονται στον σβέρκο». Η πάλη τους για το δίκιο, τη ζωή και το μέλλον τους. Αυτό φώτισε την εξέγερση του ελληνικού λαού το ’73, αυτό οπλίζει τον ηρωικό αγώνα των Παλαιστινίων που εμπνέει και συγκινεί τους λαούς παγκόσμια, αυτό κρατάει τον γαλλικό λαό στον δρόμο. Όσα οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι ακόμα εδώ και θα πυροδοτήσουν τους αγώνες του σήμερα.
Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία… Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!
Το τέμπο των εξελίξεων βαράει η επίθεση που έχει εξαπολύσει σήμερα το σύστημα ενάντια στα δικαιώματα και τις ελευθερίες της νεολαίας και του λαού. Η Ελλάδα του σήμερα είναι η Ελλάδα των μισθών πείνας, της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, της ακρίβειας και της όλο και εντεινόμενης φτώχειας. Η εργατική τάξη στενάζει, ενώ όλα τα μικρομεσαία στρώματα συμπιέζονται προς τα κάτω. Την ίδια στιγμή το σύστημα δια μέσω κυβέρνησης Μητσοτάκη έχει σαρώσει κατακτήσεις αιώνων. Ο εργασιακός μεσαίωνας και η πλήρης αδιαφορία για τη ζωή του εργαζόμενου λαού έχουν οδηγήσει σε δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους εργασίας.
Την ίδια ώρα με μία σειρά νόμους έχει χτυπήσει το δικαίωμα των νέων στην εκπαίδευση. Το δικαίωμα στις δημόσιες και δωρεάν σπουδές για όλους χτυπιέται από παντού. Από την ΕΒΕ, την Τράπεζα Θεμάτων και τις διαγραφές, το χτύπημα του δωρεάν πλέγματος (σίτιση-στέγαση-μεταφορές-σύγγραμμα) όλα χτίζουν μια εκπαίδευση ταξικών φραγμών, ώστε να μπαίνουν λίγοι και να βγαίνουν ακόμα λιγότεροι. Και οι λίγοι πρέπει να είναι πειθαρχημένοι. Για αυτό οι κάμερες, τα πειθαρχικά, οι διώξεις και η τρομοκρατία. Οι σύλλογοι και η συνδικαλιστική δράση που ανδρώθηκαν μέσα στις φλόγες του Νοέμβρη χτυπιούνται διαρκώς, ενώ το άσυλο είναι μια ξεχασμένη λέξη.
Σε όλα αυτά αναγκαίο συμπλήρωμα είναι η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής και η άνοδος του φασισμού και της ακροδεξιάς ρητορικής. Η ποινικοποίηση των αγώνων, οι διώξεις αγωνιστών και η τρομοκρατία έρχονται για να κάνουν τον λαό να σκύψει το κεφάλι. Κυνηγάνε αγωνιστές και αποφυλακίζουν τους φασίστες -τα τσιράκια του συστήματος- για να κάνουν την βρώμικη δουλειά. Η πολιτική της άγριας επίθεσης, των διώξεων, της καταστολής, των πνιγμένων στη Μεσόγειο είναι αυτή που δίνει (και πολύ συνειδητά) αέρα στα πανιά των κάθε είδους φασιστοειδών να επιτίθενται και να βγαίνουν πάλι από τις τρύπες τους.
Αν κάτι θυμίζει το Πολυτεχνείο είναι το ποιος είναι ο δρόμος των λαών, ποιοι είναι μαζί τους και ποιοι απέναντι. Η εξέγερση του Νοέμβρη ήταν αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική. Η νεολαία και ο λαός πάλεψαν για να πέσει η δικτατορία, να ξεκουμπιστούν από τη χώρα οι υπηρέτες των ξένων αφεντικών, για να έχουν όλοι δικαιώματα. Ανέδειξε τα αντιφασιστικά αισθήματα αυτού του λαού, πάλεψε για κάτι νέο.
Η εξέγερση του Νοέμβρη δεν ήταν απλά πάλη για δημοκρατία, αλλά πάλη για ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ!
Το Πολυτεχνείο ήταν ο αγώνας ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (και ας τον ξεπλένει το ΚΚΕ) και τους ντόπιους λακέδες του. Αγώνας αντιιμπεριαλιστικός που έφτασε να θέτει προοπτικά αιτήματα για ανεξαρτησία του λαού μας από τους ντόπιους και ξένους εκμεταλλευτές, για λαοκρατία.
Σήμερα η αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Ο κόσμος στενάζει από τη σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στα πολεμικά μέτωπα που παραμένουν ενεργά σε κάθε σημείο του πλανήτη. ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα και από κοντά οι ιμπεριαλιστές της Δύσης, θέλουν να ξανά μοιράσουν τον κόσμο και αυτό δεν γίνεται διαφορετικά παρά μόνο με έναν γενικευμένο πόλεμο. Στη χώρα, τα δεσμά της εξάρτησης από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές μας φέρνουν αντιμέτωπους με πολλαπλούς κινδύνους. Η ξεπουλημένη αστική τάξη δίνει γη και ύδωρ στα ξένα αφεντικά της, έχει γεμίσει με βάσεις τη χώρα, εμπλέκεται άμεσα στους άδικους πολέμους. Ο ελληνικός λαός και η νεολαία καλούνται -με το αίμα τους, αν χρειαστεί- να γυρίσουν «μέσα σε φέρετρα με σημαίες», να ματώσουν για ξένα συμφέροντα.
53 χρόνια μετά, το σύστημα δεν έχει καταφέρει να ξεριζώσει το αγκάθι του Νοέμβρη από τις λαϊκές συνειδήσεις. Για αυτό προσπάθησε να τον μετατρέψει σε μια γιορτής της δημοκρατίας. Αλλά ο Νοέμβρης δεν είναι αυτό. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν ούτε αχρωμάτιστη, ούτε πανεθνική, ούτε γιορτή της δημοκρατίας. Κόντρα σε όλους όσους επιχειρούν να ξανά γράψουν την ιστορία, αστούς και ρεφορμιστές, το Πολυτεχνείο ήταν είναι και θα είναι κόκκινο, αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό. Και είναι τόσο δυνατό που ακόμα το τρέμουν.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά το σύστημα φοβάται να μην δεθεί η επέτειος της 17 Νοέμβρη με τις εξεγέρσεις των νέων και των λαών παγκόσμια. Lockout, αυξημένη φύλαξη και κλειστά κτίρια στο ΕΜΠ ήταν η απόφαση της Πρυτανείας εν όψει Πολυτεχνείου. Προσπάθεια τρομοκρατίας και καταστολής, γιατί η φλόγα του Νοέμβρη δεν έσβησε ποτέ. Για αυτό η φετινή 17 Νοέμβρη πρέπει να μας βρει μαζικά στους δρόμους! Να γίνουμε όσα φοβούνται!
Από τη Γαλλία της «Gen Z που θα νικήσει» μέχρι τις «κατσαρίδες» της Ινδίας και τους εργάτες της «φθηνής μόδας» του Μπαγκλαντές… Από την Γερμανία των «ανυπότακτων μαθητών», την Ισπανία των πλειστηριασμών και την Αλβανία των ξεριζωμένων νέων, ο αγώνας είναι κοινός. Οι λαοί αγωνίζονται ενάντια σε ένα σύστημα που δεν τους χωρά. Που δεν χωράει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τα όνειρά τους. Για αυτό και ο αγώνας τους δεν τρομοκρατείται από την καταστολή, τους σακατεμένους μαθητές και εργάτες. Αντιθέτως, βγαίνουν ακόμα πιο μαζικά στον δρόμο αμφισβητώντας ένα ολόκληρο πλαίσιο στο οποίο αυτό το σύστημα τους ζητάει να υποταχθούν.
Από τις εξεγέρσεις του χθες στους αγώνες του σήμερα
Αυτό είναι που κάνει και την εξέγερση του Πολυτεχνείου πιο επίκαιρη από ποτέ. Η αντίσταση και η πάλη των λαών ενάντια σε αυτούς που τους «κάθονται στον σβέρκο». Η πάλη τους για το δίκιο, τη ζωή και το μέλλον τους. Αυτό φώτισε την εξέγερση του ελληνικού λαού το ’73, αυτό οπλίζει τον ηρωικό αγώνα των Παλαιστινίων που εμπνέει και συγκινεί τους λαούς παγκόσμια, αυτό κρατάει τον γαλλικό λαό στον δρόμο. Όσα οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι ακόμα εδώ και θα πυροδοτήσουν τους αγώνες του σήμερα.
Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία… Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!
Το τέμπο των εξελίξεων βαράει η επίθεση που έχει εξαπολύσει σήμερα το σύστημα ενάντια στα δικαιώματα και τις ελευθερίες της νεολαίας και του λαού. Η Ελλάδα του σήμερα είναι η Ελλάδα των μισθών πείνας, της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, της ακρίβειας και της όλο και εντεινόμενης φτώχειας. Η εργατική τάξη στενάζει, ενώ όλα τα μικρομεσαία στρώματα συμπιέζονται προς τα κάτω. Την ίδια στιγμή το σύστημα δια μέσω κυβέρνησης Μητσοτάκη έχει σαρώσει κατακτήσεις αιώνων. Ο εργασιακός μεσαίωνας και η πλήρης αδιαφορία για τη ζωή του εργαζόμενου λαού έχουν οδηγήσει σε δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους εργασίας.
Την ίδια ώρα με μία σειρά νόμους έχει χτυπήσει το δικαίωμα των νέων στην εκπαίδευση. Το δικαίωμα στις δημόσιες και δωρεάν σπουδές για όλους χτυπιέται από παντού. Από την ΕΒΕ, την Τράπεζα Θεμάτων και τις διαγραφές, το χτύπημα του δωρεάν πλέγματος (σίτιση-στέγαση-μεταφορές-σύγγραμμα) όλα χτίζουν μια εκπαίδευση ταξικών φραγμών, ώστε να μπαίνουν λίγοι και να βγαίνουν ακόμα λιγότεροι. Και οι λίγοι πρέπει να είναι πειθαρχημένοι. Για αυτό οι κάμερες, τα πειθαρχικά, οι διώξεις και η τρομοκρατία. Οι σύλλογοι και η συνδικαλιστική δράση που ανδρώθηκαν μέσα στις φλόγες του Νοέμβρη χτυπιούνται διαρκώς, ενώ το άσυλο είναι μια ξεχασμένη λέξη.
Σε όλα αυτά αναγκαίο συμπλήρωμα είναι η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής και η άνοδος του φασισμού και της ακροδεξιάς ρητορικής. Η ποινικοποίηση των αγώνων, οι διώξεις αγωνιστών και η τρομοκρατία έρχονται για να κάνουν τον λαό να σκύψει το κεφάλι. Κυνηγάνε αγωνιστές και αποφυλακίζουν τους φασίστες -τα τσιράκια του συστήματος- για να κάνουν την βρώμικη δουλειά. Η πολιτική της άγριας επίθεσης, των διώξεων, της καταστολής, των πνιγμένων στη Μεσόγειο είναι αυτή που δίνει (και πολύ συνειδητά) αέρα στα πανιά των κάθε είδους φασιστοειδών να επιτίθενται και να βγαίνουν πάλι από τις τρύπες τους.
Αν κάτι θυμίζει το Πολυτεχνείο είναι το ποιος είναι ο δρόμος των λαών, ποιοι είναι μαζί τους και ποιοι απέναντι. Η εξέγερση του Νοέμβρη ήταν αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική. Η νεολαία και ο λαός πάλεψαν για να πέσει η δικτατορία, να ξεκουμπιστούν από τη χώρα οι υπηρέτες των ξένων αφεντικών, για να έχουν όλοι δικαιώματα. Ανέδειξε τα αντιφασιστικά αισθήματα αυτού του λαού, πάλεψε για κάτι νέο.
Η εξέγερση του Νοέμβρη δεν ήταν απλά πάλη για δημοκρατία, αλλά πάλη για ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ!
Το Πολυτεχνείο ήταν ο αγώνας ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (και ας τον ξεπλένει το ΚΚΕ) και τους ντόπιους λακέδες του. Αγώνας αντιιμπεριαλιστικός που έφτασε να θέτει προοπτικά αιτήματα για ανεξαρτησία του λαού μας από τους ντόπιους και ξένους εκμεταλλευτές, για λαοκρατία.
Σήμερα η αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Ο κόσμος στενάζει από τη σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στα πολεμικά μέτωπα που παραμένουν ενεργά σε κάθε σημείο του πλανήτη. ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα και από κοντά οι ιμπεριαλιστές της Δύσης, θέλουν να ξανά μοιράσουν τον κόσμο και αυτό δεν γίνεται διαφορετικά παρά μόνο με έναν γενικευμένο πόλεμο. Στη χώρα, τα δεσμά της εξάρτησης από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές μας φέρνουν αντιμέτωπους με πολλαπλούς κινδύνους. Η ξεπουλημένη αστική τάξη δίνει γη και ύδωρ στα ξένα αφεντικά της, έχει γεμίσει με βάσεις τη χώρα, εμπλέκεται άμεσα στους άδικους πολέμους. Ο ελληνικός λαός και η νεολαία καλούνται -με το αίμα τους, αν χρειαστεί- να γυρίσουν «μέσα σε φέρετρα με σημαίες», να ματώσουν για ξένα συμφέροντα.
53 χρόνια μετά, το σύστημα δεν έχει καταφέρει να ξεριζώσει το αγκάθι του Νοέμβρη από τις λαϊκές συνειδήσεις. Για αυτό προσπάθησε να τον μετατρέψει σε μια γιορτής της δημοκρατίας. Αλλά ο Νοέμβρης δεν είναι αυτό. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν ούτε αχρωμάτιστη, ούτε πανεθνική, ούτε γιορτή της δημοκρατίας. Κόντρα σε όλους όσους επιχειρούν να ξανά γράψουν την ιστορία, αστούς και ρεφορμιστές, το Πολυτεχνείο ήταν είναι και θα είναι κόκκινο, αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό. Και είναι τόσο δυνατό που ακόμα το τρέμουν.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά το σύστημα φοβάται να μην δεθεί η επέτειος της 17 Νοέμβρη με τις εξεγέρσεις των νέων και των λαών παγκόσμια. Lockout, αυξημένη φύλαξη και κλειστά κτίρια στο ΕΜΠ ήταν η απόφαση της Πρυτανείας εν όψει Πολυτεχνείου. Προσπάθεια τρομοκρατίας και καταστολής, γιατί η φλόγα του Νοέμβρη δεν έσβησε ποτέ. Για αυτό η φετινή 17 Νοέμβρη πρέπει να μας βρει μαζικά στους δρόμους! Να γίνουμε όσα φοβούνται!


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου