ΟΧΙ στην πολιτική του συστήματος σημαίνει ΑΠΟΧΗ από την ευρωκάλπη!

Μας πηγαίνουν στις ευρωκάλπες, αλλά ο δημόσιος και κυρίαρχος λόγος μόνο με τα πραγματικά χαρακτηριστικά και την κατάσταση της ΕΕ δεν ασχολείται! Τα κόμματα του συστήματος ενόψει των ευρωεκλογών αρκούνται σε αυτό που είναι πράγματι αναγκαίο για την αστική τάξη: Να θεωρείται αδιαμφισβήτητο το δέσιμο της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό αυτό συνασπισμό, να εμπεδώνεται στη λαϊκή συνείδηση ότι «δεν μπορεί» να μην είμαστε στην ΕΕ και να μένει πολιτικά «παράνομη» η συζήτηση που αναδεικνύει τις ολέθριες επιπτώσεις της πορείας των 38 χρόνων πρόσδεσης και ένταξης σε ΕΟΚ/ΕΕ/ΟΝΕ στις λαϊκές- εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα, στην παραγωγική-οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας.

Από κοντά και από δίπλα στα αστικά κόμματα, οι δυνάμεις της Αριστεράς έως και υπερθεματίζουν στην… ευρωαπάτη! Με αποκλειστικό κριτήριο να βρουν πολλά ψηφοδέλτιά τους στην ευρωκάλπη, δεν διστάζουν να «ξεχάσουν» σε ποιες εκλογές καλούν το λαό να συμμετάσχει και για να εμφανίζονται πειστικά τα κηρύγματά τους φτάνουν να παρουσιάζουν το Ευρωκοινοβούλιο ως πεδίο πάλης στο οποίο μπορεί να κριθούν τα

κουίζ…

Μπορείτε να βρείτε από ποιόν χώρο είναι η παρακάτω ανακοίνωση για την φετινή Εργατική Πρωτομαγιά;

“Ανήμερα της εορτής της εργατικής πρωτομαγιάς, αξίζει να θυμηθούμε ότι η 1η Μαΐου, είναι η ημέρα που οι εργάτες όλου του κόσμου ενωμένοι, τιμούν τους νεκρούς στις τάξεις τους.

 Τιμούν τους ηρωικούς αγώνες και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, στην αέναη πάλη με το κεφάλαιο.

Από το 1886 έως και σήμερα η 1η Μαΐου κάθε έτους, παραμένει σύμβολο στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Είναι η μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη, διατρανώνει και διατυμπανίζει σε κάθε μήκος και πλάτος της υφηλίου, την απόφασή της και την θέλησή της, να συνεχίσει την διεκδικητική της πορεία ως το τέλος, ως τη νίκη, ως την ημέρα που θα εκλείψουν οριστικά οι αδικίες να υφίστανται σε βάρος των εργαζομένων (…)”

• ΚΚΕ
• ΑΝΤΑΡΣΥΑ
• ΚΚΕ(μ-λ)
• Ρουβίκωνας
• Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς

Η απάντηση ΕΔΩ

Εργατική Πρωτομαγιά 2019

Ως “ικανοποιητική” ή ακόμα και ως “μαζική” χαρακτηρίστηκε από μερικά τοπικά ΜΜΕ η συμμετοχή στον φετινό εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Και πράγματι η συμμετοχή, χωρίς να είναι βέβαια ούτε ικανοποιητική ούτε μαζική, ήταν ελάχιστα αυξημένη σε σύγκριση με πέρυσι ή πρόπερσι. Μόνο που αυτή η αυξημένη συμμετοχή δεν είχε να κάνει με τίποτα άλλο παρά μόνο με τις επερχόμενες εκλογές και τους διάφορους δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, περιφερειακούς συμβούλους και λοιπούς υποψήφιους που φέτος “θυμήθηκαν” την Εργατική Πρωτομαγιά και έτρεξαν να βγουν στη “φωτογραφία”. Κατά τ’ άλλα, μία από τα ίδια: Και φέτος η γνωστή πολυδιάσπαση με τρεις συγκεντρώσεις και με πιο μαζική αυτή

το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς να ακουστεί όσο πιο δυνατά, όσο πιο μακριά!

Κόντρα στην υποταγή, τη μοιρολατρία, τη σύγχυση και τον εκφυλισμό!

Συγκέντρωση: Τετάρτη 1 Μάη, 11 πμ, 

κεντρική πλατεία (ALPHA BANK)

• Κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και με πολύ δυσμενείς όρους βαδίζει η εργατική τάξη προς την Εργατική Πρωτομαγιά. Οι δυνάμεις του κεφάλαιου συνεχίζουν και δυναμώνουν την επίθεσή τους ενάντια στην εργατική τάξη, θησαυρίζουν διαρκώς απομυζώντας τις εργαζόμενες μάζες, διευρύνουν το χάσμα που τις χωρίζει από τη συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας, που βυθίζεται στη φτώχεια, στην εξαθλίωση, στην αβεβαιότητα.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κινούνται ολοένα και πιο επιθετικά, τόσο η μια ενάντια στην άλλη, όσο και όλες μαζί ενάντια στους λαούς. Οι πολεμικές μηχανές εξοπλίζονται ασταμάτητα, οι πολεμικές διακηρύξεις πληθαίνουν, γίνονται πιο σκληρές και πιο ξεκάθαρες για τους οδυνηρούς στόχους τους. Η ζοφερή προοπτική μιας γενικευμένης, παγκόσμιας αναμέτρησης ακούγεται όλο και πιο συχνά από τους επιτελείς των ιμπεριαλιστών. Και, ακόμη κι αν δεν είναι έτοιμοι για κάτι τέτοιο, η πορεία προς τα εκεί συνοδεύεται από νέες εστίες εντάσεων, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, πολεμικές συγκρούσεις, εκατόμβες νεκρών και εκατομμύρια ξεριζωμένων. Συρία, Παλαιστίνη, Ουκρανία, Λιβύη, Βενεζουέλα είναι μερικές μόνο από τις περιοχές που ζουν τον εφιάλτη της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας. Και κοντά σε αυτές ετοιμάζονται νέα πεδία συγκρούσεων, νέα δεινά για τους λαούς.

Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, σε κάθε του κίνηση και με κάθε ευκαιρία, αποδεικνύει ότι είναι ένα σύστημα σε σήψη, ένα σύστημα που βυθίζεται ολοένα και

Απρίλης του 1941: η αρχή της κατοχής και η αρχή της αντίστασης

ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΦΩΝΗ 27/4/1941: "ΩΣ ΕΥ ΠΑΡΕΣΤΗΣ..."

Ήταν τέτοιες μέρες, Σάββατο 26 Απρίλη του 1941, που πάτησαν στην Καρδίτσα τα πρώτα τμήματα του Γερμανικού στρατού κατοχής.  Οι επίσημες αρχές της πόλης, προσαρμόστηκαν αμέσως στη νέα κατάσταση  δίνοντας εξετάσεις υποταγής και δουλοπρέπειας στους νέους καταχτητές. Και την ίδια στιγμή που δήμαρχος, εισαγγελέας, μητροπολίτης, διοικητής χωροφυλακής και άλλοι “φορείς» υποδέχονταν με επισημότητες τους φασίστες καταχτητές, για το λαό και τους κομμουνιστές έμπαινε -αυθόρμητα και πρωτόλεια- το καθήκον της αντίστασης και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Πρωτομαγιά: ανάγκη για συντονισμό και κοινή συγκέντρωση-παρέμβαση

Στην πόλη μας, αυτοί που εμφανίζονται σαν εκπρόσωποι των εργαζόμενων (Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου), με την πολιτική τους, τις θέσεις τους, την στάση τους διευκολύνουν το πέρασμα της αντεργατικής επίθεσης και αναπαράγουν την απομάκρυνση των εργαζόμενων από τα σωματεία τους. Από όργανα πάλης τα έχουν μετατρέψει σε «σφραγίδες» και εκλογικούς μηχανισμούς. Το μόνο που ενδιαφέρει τους εργατοπατέρες των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι να διαμορφώνουν, με τη «συμμετοχή» των εργαζόμενων, ευνοϊκούς συσχετισμούς για τον έλεγχο του Εργατικού Κέντρου και για την εκλογή αντιπροσώπων στα συνέδρια των Ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ. Από κοντά και το ΠΑΜΕ που η «ταξική» του γραμμή εξαντλείται στο να «ανακαλύπτει» και να «κινητοποιεί» τους εργαζόμενους για τις

προπαγάνδα και επίθεση

Φουλάρουν οι μηχανές της προπαγάνδας ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνησης για να γίνει το μαύρο άσπρο. Με το πιο σοβαρό ύφος ο Δραγασάκης , αντιπρόεδρος της κυβέρνησης «επιχειρηματολόγησε» υπέρ της «καλής» κατάστασης της οικονομίας δηλώνοντας ότι «δεν χρειαζόμαστε δάνεια ως το 2023, γιατί πήραμε δάνεια με το πρόσφατο δεκαετές και θα πάρουμε και άλλο δάνειο σύντομα με νέο ομόλογο»!! Πρόκειται για το θράσος που δίνουν οι ιμπεριαλιστικές πλάτες μαζί με την αίσθηση που έχουν ότι ο λαός «νικήθηκε για πάντα». Γι αυτό οι περίφημες «120 δόσεις» ενώ είναι μέτρο για να μαζέψουν λεφτά τα κρατικά ταμεία από το στραγγισμένο λαό, εμφανίζονται ως το απαύγασμα της φιλολαϊκότητας. Γι αυτό δεν διστάζουν παραμονές εκλογών να ψηφίζουν μέσα στο Πάσχα το νόμο-λαιμητόμο για τα δικαιώματα της νεολαίας στο σχολείο και στις σπουδές. Γι αυτό δε διστάζουν να αποκαλούν «προοδευτική συμμαχία» την επιχείρηση συγκρότησης ενός  κεντροδεξιού πυλώνα για λογαριασμό του συστήματος  της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Γι αυτό και ενώ έχουν ταυτιστεί ακόμα και σε επίπεδο προσώπων με το «παλιό» πολιτικό σύστημα εμφανίζονται με τη ρομφαία της κάθαρσής του, αξιοποιώντας προεκλογικά το «εύρημα» του FBI με τη Novartis, επιδιώκοντας μεταξύ άλλων και τον εκβιασμό των υπολοίπων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Με όλα αυτά κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκουν και φιλοδοξούν να καλύψουν τη δημοσκοπική απόσταση που έχουν από τη ΝΔ, στην οποία η νέα κόντρα Μητσοτάκη –Μεϊμαράκη, αλλά κυρίως η επίσκεψη Πάιατ στο «καραμανλικό κέντρο» των Σερρών επιβεβαίωσαν τα γνωστά προβλήματα συνοχής και δυναμικής που παρουσιάζει. Σε κάθε περίπτωση, θα επαναλάβουμε ότι έχουμε να δούμε ακόμα πολλά ως τις (βουλευτικές) εκλογές, καθώς τα κέντρα εξουσίας έξω και μέσα από τη χώρα από τη μια αναζητούν τους όρους συμβιβασμού και πλεύσης για τη χώρα και από την άλλη επιχειρούν να μαζέψουν τα «ασυμμάζευτα» του πολιτικού συστήματος. Αν αναλογιστούμε ωστόσο από τη μια τους τριγμούς της ΕΕ, τα προβλήματα των ιμπεριαλιστικών πυλώνων της, τη φάση των αντιθέσεων που αυτοί βρίσκονται με τις ΗΠΑ και από την άλλη την αδυναμία διαμόρφωσης νέων «κοινωνικών συμβολαίων» στη χώρα (πάλι προεκλογικά αύξησαν τον ΕΦΚΑ μιας σειράς ελεύθερων επαγγελματιών…) σε ένα συμπέρασμα θα καταλήξουμε: Οι πολιτικές λύσεις που θα δοθούν δεν θα είναι «μακρόπνοες» και θα είναι σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση.

Και η αριστερά;

Όμως, όπως πολλά είναι αυτά που έχουμε ακόμα να δούμε όσον αφορά στις επιλογές και τις διαμορφώσεις των πολιτικών δυνάμεων του συστήματος, επίσης πολλά είναι αυτά που

21 Απρίλη 1967: Καρδιτσιώτες πολιτικοί εξόριστοι της Χούντας

(*) πρωτοδημοσιεύτηκε με αφορμή τα 50 χρόνια από την Απριλιανή χούντα, 21/4/2017

Κλείνουν τις μέρες αυτές 50 χρόνια από την στρατιωτικοφασιστική δικτατορία της 21 Απρίλη του ‘67. 50 χρόνια μετά την επιβολή της αμερικανοστήριχτης χούντας και οι υμνητές αυτής της μαύρης περιόδου βλέπουμε να ξανασηκώνουν κεφάλι. Είτε με τη λήθη, είτε με το «ξαναγράψιμο» της ιστορίας επιχειρούν να παρουσιάσουν το μαύρο-άσπρο και να διαγράψουν από τη συλλογική μνήμη του λαού μας τα πραγματικά γεγονότα. Επιχειρούν να ωραιοποιήσουν την 7χρονη δικτατορία, να συγκαλύψουν το ρόλο των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, να απαλλάξουν από τις ευθύνες την αστική τάξη και τα κόμματά της που με τον αντικομουνισμό τους και την υποτέλειά τους στους ιμπεριαλιστές έστρωσαν το δρόμο στο στρατιωτικό πραξικόπημα.

50 χρόνια μετά, κόντρα στη λήθη, αξίζει να θυμηθούμε τους δεκάδες Καρδιτσιώτες που σ’ αυτά τα «πέτρινα χρόνια» συνελήφθησαν από τη χούντα και σύρθηκαν σε φυλακές και εξορίες.  Δεκάδες αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, παλαίμαχοι κομμουνιστές, δημοκράτες, οπαδοί της ΕΔΑ αλλά και «συμπαθούντες», μέλη προδικτατορικών οργανώσεων, συνδικαλιστές, εργάτες, αγρότες, επιστήμονες και βιοπαλαιστές αφήνουν γονείς, φίλους, συζύγους, παιδιά, δουλειές και παίρνουν ξανά το γνώριμο δρόμο της φυλακής και της εξορίας. Για να επιβληθεί η «τάξις και ασφάλεια» που ήθελαν οι καραβανάδες και οι ξένοι προστάτες τους, να ανακοπεί η λαϊκή αφύπνιση της δεκαετίας του ’60, να χτυπηθεί το λαϊκό κίνημα που ξανασήκωνε κεφάλι.

Τα ονόματα που ακολουθούν είναι ανά χωριό και η συγκέντρωσή τους έγινε από το βιβλίο του Νίκου Βασ. Μαγόπουλου «Αγωνιστές των Καρδιτσιώτικων Αγράφων και του κάμπου 1940-1950» (Καρδίτσα 1998).  Τα περισσότερα από τα ονόματα (αυτά που είναι με πλάγια γραφή) περιλαμβάνονται και στη λίστα με τα πάνω από 7.100 ονόματα πολιτικών εξόριστων της δικτατορίας που συγκέντρωσε ο δημοσιογράφος Γιώργος Μαύρος και τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 1982 και επαναδημοσιεύτηκαν στο ένθετο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ «Δεσμώτες της Χούντας» που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2009, στην 35η επέτειο της μεταπολίτευσης. Ο Μαγόπουλος τα συγκέντρωσε με επιτόπια έρευνα και από αφηγήσεις αγωνιστών. Ο Μαύρος στηρίχτηκε σε καταλόγους της Ασφάλειας και άλλων υπηρεσιών της δικτατορίας. Μερικά πατρώνυμα που δεν τα είχε ο Μαγόπουλος τα συμπλήρωσα από τα στοιχεία του Μαύρου και πιθανόν να υπάρχουν λάθη. Ελλείψεις θα υπάρχουν και στη λίστα με χωριά και ονόματα εξόριστων που δεν περιλαμβάνονται. Για την συμπλήρωση και τον εμπλουτισμό του κατάλογου είναι ευπρόσδεκτη κάθε πληροφορία και κάθε λεπτομέρεια (ονόματα, τόποι εξορίας, διάρκεια κλπ).
Ακολουθούν τα ονόματα ανά χωριό:

 Για την αντιγραφή: Στέφανος Καπνιάς

ΚΚΕ(μ-λ): Καμιά νομιμοποίηση στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση – ΑΠΟΧΗ από τις ευρωεκλογές

Τα ίδια ψεύτικα λόγια! Τα ακούμε κάθε φορά πριν τις ευρωεκλογές. Για την “δύναμη της ψήφου μας που θα αλλάξει την Ευρώπη”, για τον “αναβαθμισμένο ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου”. Πανάκριβες καμπάνιες, διαφημίσεις και φιέστες, συνθέτουν το σκηνικό εξαπάτησης του λαού μας για να τον σύρουν στην ευρωκάλπη.

Επιδιώκουν να ξαναδημιουργήσουν αυταπάτες για τη συμμετοχή του λαού στη λήψη των αποφάσεων. Για να νομιμοποιηθεί με τη ψήφο του, η επίθεση που εξαπολύουν τα ευρωπαϊκά αφεντικά ενάντια στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματά του. Για να καταγράφεται η αποδοχή της εξάρτησης της χώρας από τους δυτικούς προστάτες.

Γιατί αυτό το κατασκεύασμα που ονομάστηκε “ευρωκοινοβούλιο” δεν είναι τίποτε άλλο από μια βιτρίνα εξωραϊσμού της ΕΕ, καθώς οι αποφάσεις δεν παίρνονται από τους ευρωβουλευτές αλλά -το ξέρουμε όλοι- από τις κυβερνήσεις των ισχυρών κρατών. Ένα διακοσμητικό όργανο-ψευτοδημοκρατικός μανδύας συγκάλυψης των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) εδώ

βιβλιοπαρουσίαση: ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ – η Φιλοπρόοδος Ένωση Καροπλεσίου Αγράφων μέσα από το αρχείο του Γιάννη Κοσπεντάρη (1933-1936)

Παρασκευή 12 Απρίλη, 8:30 μμ στο Παυσίλυπο

Παρουσίαση του βιβλίου του Φώτη Κατέβα “Τα Βουνά Προηγούνται”, Η Φιλοπρόοδος Ένωση Καροπλεσίου Αγράφων, μέσα από το αρχείο του Γιάννη Κοσπεντάρη (1933-1936) (εκδόσεις Ευτοπία), διοργανώνει το ΔΙΚΤΥΟ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ, αύριο Παρασκευή 12 Απρίλη, 8:30 μμ στο Παυσίλυπο.

Όπως σημειώνεται στην πρόσκληση “σε μία δύσκολη συγκυρία για τα Άγραφα, όπου οι περισσότερες βουνοκορφές τους μεταξύ των οποίων και εκείνη της Νιάλας απειλούνται από σοβαρή αλλοίωση και καταστροφή εξαιτίας της σχεδιαζόμενης αλόγιστης εγκατάστασης ανεμογεννητριών, ο λόγος για την ιστορία και τη φύση των Αγράφων, καθίσταται η πιο σημαντική πηγή έμπνευσης για το μέλλον αυτού του τόπου.

Στο βιβλίο γίνεται αναφορά σε έναν σημαντικό σταθμό της νεότερης ιστορίας των Αγράφων, ο οποίος ενέπνευσε το μετέπειτα κίνημα της εθνικοαπελευθερωτικής αντίστασης αλλά μπορεί να αποτελέσει και σήμερα έναν πλοηγό για μια άλλη πρόταση κοινωνικής αναγέννησης της τοπικής κοινωνίας και ισορροπημένης συμβίωσής της με το περιβάλλον τους.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο συγγραφέας του βιβλίου Φώτης Κατέβας, ο δημοσιογράφος Ηλίας Προβόπουλος, γνωστός λάτρης και περιηγητής των Αγράφων, και ο Κλεομένης Γιαννέλος, δάσκαλος.

Επιλέξαμε η εκδήλωση αυτή να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 12 Απριλίου, ημέρα της μαύρης επετείου των τραγικών γεγονότων της 12ης Απριλίου του 1947 στην Νιάλα, θέλοντας να καταδείξουμε την ιστορική βαρύτητα που φέρει ο τόπος αυτός.

Σας περιμένουμε να συζητήσουμε μαζί για το όραμα της Φιλοπροόδου Ένωσης Καροπλεσίου, το οποίο ακόμα βρίσκεται ζωντανό στις καρδιές των Καροπλεσιτών αλλά

δήλωση υποψηφιότητας (στην απεργία της Παρασκευής 12/4)

του Αλέξη Φυτσιλή

Σε μια περίοδο που τα τοπικά ΜΜΕ (έντυπα και ηλεκτρονικά) κατακλύζονται από δηλώσεις υποψηφιότητας στις επερχόμενες εκλογές (δημοτικές-περιφερειακές-ευρωεκλογές)…

Που ζούμε την εποχή -όπως μου είπε και συνάδελφος- του “..Αλίμονο”…  (Καθημερινά συναντάς στους δρόμους της πόλης ή στη δουλειά, γνωστούς, γείτονες, συναδέλφους, που σου γνωστοποιούν ότι κατεβαίνουν στις εκλογές, ζητούν να τους ψηφίσεις και η απάντηση που παίρνουν είναι… “αλίμονο!!!”)…

Σ’ αυτή την περίοδο καταθέτω τη δική μου δήλωση υποψηφιότητας: δηλώνω ΑΠΕΡΓΟΣ στην απεργία της Παρασκευής 12 Απρίλη!

Σ' αυτή την περίοδο που η απολιτική βρίσκεται στο απόγειό της, που η “σιγή νεκροταφείου”  κρατάει αρκετά χρόνια στον κλάδο, να κάνουμε οι εκπαιδευτικοί τη διαφορά ΑΠΕΡΓΩΝΤΑΣ. Βάζοντας τέλος στην αδράνεια και την ανημποριά. Γυρίζοντας τη πλάτη στην μοιρολατρία και την ηττοπάθεια που μας έχει καθηλώσει και αφοπλίσει.

Γιατί είτε με τον “τρόπο ΣΥΡΙΖΑ-Γαβρόγλου”, είτε με τον “τρόπο ΝΔ-Μητσοτάκη” μία είναι και θα είναι η πολιτική του συστήματος: Αδιοριστία, φτώχεια, εντατικοποίηση, κατηγοριοποίηση και υποταγή για τους εκπαιδευτικούς. Ταξικοί φραγμοί, σύγχρονη δουλεία, σχολεία που ζητιανεύουν χορηγίες, για τους μαθητές και το λαό!

Είμαστε σε προεκλογική περίοδο και η κυβέρνηση προωθεί συνεχώς μέτρα: Προσοντολόγιο απολύσεων, αξιολογική περικύκλωση και τώρα το “νέο” ταξικό λύκειο  με

12 Απρίλη: ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ - ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

Ενάντια στην κλιμάκωση της επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του, που εξελίσσεται παρά την προεκλογική περίοδο σε όλους τους τομείς, μια επίθεση που θα κλιμακωθεί μετά τις εκλογές όποια κι αν είναι η κυβέρνηση.

Ενάντια στο «νέο» ακόμα πιο ταξικό Λύκειο, με τις απανωτές εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα, με τον περιορισμό επιλογής σχολών για τους μαθητές, με την ένταση των ταξικών φραγμών, με τους λιγότερους εκπαιδευτικούς.

Ενάντια στη συνεχιζόμενη πολιτική της ανεργίας, της αδιοριστίας και των απολύσεων αναπληρωτών μετά την ψήφιση του αντιδραστικού προσοντολογίου.

Ενάντια στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου μέσω πλήθους διατάξεων, που σκοπό έχει την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών και την απόλυτη τρομοκράτηση των τελευταίων, ώστε να είναι ένα απλό –χωρίς αντιστάσεις- γρανάζι της πολιτικής του συστήματος απέναντι στη μαθητική νεολαία.

Ενάντια στην πολιτική της ολοένα και μεγαλύτερης μεταφοράς του κόστους της εκπαίδευσης στους γονείς.

Ενάντια στο ξεπούλημα των συνδικαλιστικών ηγεσιών ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, που θέλουν να καταθέσουν τη λαϊκή αγανάκτηση στο εκλογικό χρηματιστήριο, που θα κρίνει ποιο κόμμα θα είναι ο φορέας της αντιλαϊκής επίθεσης το επόμενο διάστημα.

Ενάντια στο κλίμα αναμονής από τις διάφορες εκλογές, από τις οποίες τίποτα καλό δεν μπορούμε να περιμένουμε αλλά και στις αυταπάτες ότι θα έρθουν κατακτήσεις μέσω δικαστικών προσφυγών.

Για να φωνάξουμε τις διεκδικήσεις μας για τα βασικά λαϊκά δικαιώματα, για τα δικαιώματα στις σπουδές και τη δουλειά,

κόντρα στις προσαρμογές, τις απάτες και τις αυταπάτες

Σε ένα τοπίο μεγάλης υποχώρησης των αγώνων, διαμορφώνεται μια αντιδραστική, σύνθετη και απαιτητική πολιτική κατάσταση. Μια κατάσταση στην οποία από τη μια συνεχίζεται αδιάλειπτα η επίθεση ενάντια στη νεολαία (όπως με το νέο Λύκειο), ενάντια στο λαό και στους εργάτες. Μια κατάσταση στην οποία εντείνεται η «περικύκλωση» της χώρας και της περιοχής από τους πιο σοβαρούς κινδύνους. Μια κατάσταση που κεντρικοί και περιφερειακοί παράγοντες του συστήματος ενόψει δημοτικών, περιφερειακών και ευρωεκλογών έχουν την άνεση να εξακοντίζουν τα πιο αντιδραστικά κηρύγματα στο όνομα της «ανάπτυξης», της «ασφάλειας» και της «δημοκρατίας»!
Στο πλαίσιο αυτής της κατάστασης οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και στο κίνημα βρήκαν έναν ακόμα πιο σημαντικό -για τις ίδιες- λόγο για να στρίψουν κι άλλο προς την κατεύθυνση του συμβιβασμού και της συμμόρφωσης με το σύστημα. Ο λόγος αυτός δεν είναι άλλος από τις εκλογές! Με βάση αυτό το λόγο, ακόμα πιο ανοιχτά εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια κινητοποίησης και πάλης και ανακηρύσσουν -ξανά- ως μητέρα των μαχών τις επερχόμενες κάλπες. Και μάλιστα όλες τις κάλπες!

Πρώτη και καλύτερη η ηγεσία του ΚΚΕ που διαλαλεί ότι «οι πολλές κάλπες είναι πολλές ευκαιρίες για να βάλουμε εμπόδια στα αντιλαϊκά σχέδια»! Οπότε, αφού υπάρχουν αυτές οι

20 χρόνια πριν: οδοιπορικό στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία

του Αποστόλη Κυρίτση

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 70 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ καθώς και 20 χρόνια από την ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Μια επέμβαση που είχε σαν αποτέλεσμα τεράστιες καταστροφές υποδομών, εκατόμβες νεκρών και την διάλυση-εξαφάνιση αυτής της χώρας από το χάρτη των Βαλκανίων. Τέτοιες μέρες πριν από 20 χρόνια η Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή Ν. Καρδίτσας και το παράρτημα Σοφάδων του Συνδέσμου Ελληνοσερβικής Φιλίας, οργάνωσαν -εν μέσω ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών και παρά τον εμπορικό αποκλεισμό/εμπάργκο που είχε επιβληθεί από ΝΑΤΟ και ΕΕ σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας - αποστολή βοήθειας και αλληλεγγύης στο σέρβικο λαό που βρίσκονταν στο μάτι του ιμπεριαλιστικού κυκλώνα. Μ’ αυτή την αφορμή αναδημοσιεύουμε άρθρο του Αποστόλη Κυρίτση ο οποίος συμμετείχε σ’ αυτή την αποστολή. Η αποστολή στη Γιουγκοσλαβία ήταν μέρος μόνο από μια πλούσια δράση που είχε εκείνη την περίοδο η Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Επιτροπή Ν. Καρδίτσας και με εκδηλώσεις, προκηρύξεις, διαδηλώσεις, αφίσες, άρθρα στον τοπικό τύπο κ.α. προσπαθούσε να συμβάλει στη συνολικότερη πάλη του λαού μας ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και στην ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Το άρθρο- οδοιπορικό στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό ΕΝΑΥΣΜΑ των Αγωνιστικών Κινήσεων (τεύχος 11, χειμώνας του 1999):

«Στις 28/05/99,δύο μέλη της Αντιπολεμικής Αντιιμπεριαλιστικής Επιτροπής Ν. Καρδίτσας, οι Β.Γιαννούσης και Α.Κυρίτσης, συνόδεψαν αποστολή βοήθειας με φάρμακα και τρόφιμα, που συγκέντρωσε το παράρτημα Σοφάδων του Συνδέσμου Ελληνοσερβικής Φιλίας. Το παράρτημα εκπροσωπήθηκε από τους Η.Κεφαλά, Δ.Δεληγιάννη και Δ.Σοφό. Προορισμός της αποστολής ήταν η πόλη Κράλιεβο της Σερβίας. Η απόφαση να

Απρίλης 1949-Απρίλης 2019: 70 χρόνια ΝΑΤΟ – 70 χρόνια χούντες, πόλεμοι, επεμβάσεις, κομμάτιασμα χωρών, μακέλεμα λαών

ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΕ!

ΕΞΩ ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΑΠ’ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

Στις 4 Απρίλη 1949, με πρωτοβουλία των αμερικάνων φονιάδων των λαών ιδρύθηκε ο ιμπεριαλιστικός στρατιωτικός συνασπισμός του ΝΑΤΟ. Ένας στρατιωτικός συνασπισμός που στήθηκε αρχικά ενάντια στην τότε σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση και στις άλλες Λαϊκές Δημοκρατίες, αλλά και ενάντια σ΄ όλους τους λαούς της ανθρωπότητας. Για να εξυπηρετήσει τα σχέδια των αμερικάνων και δυτικοευρωπαίων ιμπεριαλιστών για την πολιτική και στρατιωτική τους κυριαρχία, για τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης και της καταλήστευσης, αλλά και για την αποτροπή της απελευθέρωσης των λαών απ’ τα δεσμά του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού. 

Σήμερα, 70 χρόνια μετά, το ΝΑΤΟ, έχοντας γράψει και μια πολύ αιματηρή ιστορία, όλες αυτές τις δεκαετίες, ενάντια στους λαούς, σε μια σειρά σημεία του πλανήτη, με τις στρατιωτικές του επεμβάσεις και τις εστίες πολέμου που δημιούργησε, με τις στρατιωτικές χούντες που οργάνωσε και στήριξε - ανάμεσά τους κι αυτή στη χώρα μας το ’67 - συνεχίζει, πιο οξυμένα και πιο αναβαθμισμένα ν’ αποτελεί τεράστιο παράγοντα κίνδυνου και πολέμου, για τους λαούς, σε πολλά επίπεδα.

Είναι αυτός ο επιθετικός συνασπισμός που κομμάτιασε χώρες σαν τη Γιουγκοσλαβία, με