Κυκλοφορεί η ΑντίΘΕΣΗ #23

Απέναντι στις κατακλυσμιαίες εξελίξεις, οι λαοί, ενώ δείχνουν ότι έχουν και τη διάθεση να υπερασπιστούν αγωνιστικά τα στοιχειώδη τους δικαιώματα, δεν έχουν εκείνο το επίπεδο συγκρότησης που απαιτεί η αντιμετώπιση ενός αδίστακτου αντιπάλου.

Είναι πολλοί οι λόγοι γι΄ αυτό, με καθοριστικότερο την υποχώρηση του κομμουνιστικού κινήματος, που έχει συνέπεια την επικράτηση λανθασμένων, ως και αντιδραστικών, απόψεων στο κίνημα, που προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα κάνοντας ακίνδυνο τον μόνο αντίπαλο που πραγματικά φοβάται.

Στην αντιπαράθεση με τέτοιες απόψεις και στην αναγκαία συζήτηση για την πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται τόσο ο αντίπαλος, όσο και οι λαοί, επιχειρεί για άλλη μια φορά να συμβάλλει η Αντίθεση με το τεύχος 23, το οποίο περιλαμβάνει τα παρακάτω κείμενα:

Ρέα Γραμματά: Παλαιστίνη: Πολύτιμα διδάγματα για την αντιιμπεριαλιστική πάλη – Με αναφορά στις θέσεις του κομμουνιστικού κινήματος

Όλγα Πετρούλια: Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος κάθε εργαζόμενος είναι κομμάτι της απάντησης

Βασίλης Σαμαράς: Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ και ανασφάλειας των λαών

Τάσος Σαπουνάς: Η άνοδος του «δράκου». Μεγέθη, δυνατότητες και προβλήματα του κινέζικου ιμπεριαλισμού

Κώστας Καψάλης: Τεχνητή Νοημοσύνη: Μια κριτική προσέγγιση ορισμένων απόψεων

Δημήτρης Μάνος: «Η συγκρότηση της αγγλικής εργατικής τάξης» του Ε.P. Thompson. Σκέψεις και

Στη λεηλασία της φύσης και του λαού, μόνο ανάχωμα οι αγώνες

Δόθηκε στη δημοσιότητα (20/5) και για 35 ημέρες θα είναι σε δημόσια διαβούλευση το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ  κάθε άλλο παρά βάζει “stop” στα αιολικά πάρκα, όπως μας λένε κυβέρνηση και συστημικά ΜΜΕ. Τα όσα αναμασά η κυβερνητική προπαγάνδα για  “βιώσιμη ανάπτυξη”, “προστασία του περιβάλλοντος” και “φρένο στα αιολικά πάρκα” λέγονται μόνο και μόνο για επικοινωνιακούς λόγους και κυρίως για να καταλαγιάσουν οι αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες. 

Σύμφωνα με την Ανακοίνωση του ΥΠΕΝ (παρ.10) το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ δεν ισχύει για όσα έργα ΑΠΕ έχουν ήδη Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) και για όσα έχουν υποβάλλει μέχρι 20/5/26 πλήρη φάκελο για αδειοδότηση. Δηλαδή κανένα “stop” και κανένα “φρένο” δεν μπαίνει σε έργα ΑΠΕ που ήδη λειτουργούν ή έργα που ήδη έχουν αδειοδοτηθεί. Μιλάμε για έργα που συνολικά ξεπερνούν τα 50 GW, δηλαδή καλύπτουν  πάνω από οκτώ φορές (!) τη μέση ετήσια κατανάλωση της χώρας, που κυμαίνεται στα 5,5 έως 6 GW! Για την Καρδίτσα, εκτός από το αιολικό της ΔΕΗ που ήδη λειτουργεί στον Τύμπανο (με 8 ανεμογεννήτριες), μιλάμε για ακόμα 9 αιολικά «πάρκα» με συνολικά 43 ανεμογεννήτριες που

Φοιτητικές εκλογές 2026: Η βουβαμάρα της εκλογικής διαδικασίας δεν μπορεί να κρύψει την κραυγή της νεολαίας ενάντια στην πραγματικότητα που ζει!

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν σε μια περίοδο όπου η ανάγκη για συλλογική οργάνωση και αγώνα είναι πιο σημαντική από ποτέ! Σε μία περίοδο όπου το σύστημα έχει εντείνει την επίθεση του στην νεολαία συνολικά προετοιμάζοντας την για νέες μαύρες μέρες.  Στην περίοδο όπου τα τύμπανα του πολέμου ηχούν και η νεολαία προετοιμάζεται για σφαγεία των ιμπεριαλιστών. Στην περίοδο που το σύστημα πέτυχε μια ιστορική νίκη μέσω της εφαρμογής του μέτρου των διαγραφών που πέταξε 308.000 από εμάς έξω από τις σχολές. Την περίοδο που η αστυνομία καταπατά καθημερινά το άσυλο, η καταστολή τσακίζει κόκκαλα και οι φοιτητές διώκονται με πειθαρχικά. Την περίοδο που το σάπιο αυτό σύστημα οδηγεί δυο 17χρονες μαθήτριες στην αυτοκτονία για «τον κόσμο που δεν είναι πια για εμάς». 

Οι φετινές εκλογές βρήκαν τους Φοιτητικούς Συλλόγους σε μια κατάσταση αποσυγκρότησης. Οι Γενικές Συνελεύσεις μέσα στην χρονιά ήταν ελάχιστες και άνευρες ενώ οι φοιτητικές διαδηλώσεις περισσότερο θύμιζαν «αγγαρεία» για την ρεφορμιστική αριστερά έτσι ώστε να βγει από την υποχρέωση. Ταυτόχρονα, το σύστημα κάνει ότι μπορεί για να εξαφανίσει τον φοιτητικό συνδικαλισμό από τα πανεπιστήμια, εντείνοντας την πειθάρχηση και τα μέτρα καταστολής. Σε αυτή την διαδικασία, η πλειοψηφία της αριστεράς μέσα στις σχολές  προσπαθεί να εμπεδώσει στον κόσμο την λογική της ανάθεσης, του εικονικού συνδικαλισμού αλλά και γενικά να διαστρεβλώσει πλήρως την έννοια του συνδικαλισμού και της πάλης. Πλέον «νίκες» φέρνουν τα σχήματα ή οι «εκλεγμένοι» και όχι οι φοιτητές με τους συλλόγους τους ενώ κατακτήσεις σπουδαίας σημασίας θεωρούνται η «ανάρτηση του προγράμματος της εξεταστικής», τα

1η Μάη: Με συγκέντρωση και πορεία τιμήθηκε η κόκκινη Εργατική Πρωτομαγιά

Με κοινή συγκέντρωση και πορεία τιμήθηκε και φέτος η εργατική πρωτομαγιά στη Καρδίτσα. Από τη μια ο χειμωνιάτικος καιρός και από την άλλη -και κυρίως- η ακρίβεια που «στύβει» το λαϊκό πορτοφόλι, «κράτησαν» τον κόσμο στη πόλη και είχαμε μια σχετική μαζικότητα. Στη συγκέντρωση καλούσαν από κοινού Εργατικό Κέντρο-ΑΔΕΔΥ και σωματεία του ΠΑΜΕ ενώ καλέσματα είχαμε και από άλλα σωματεία και φορείς (ΕΛΜΕ, Σύλλογος Α’βάθμιας, Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων, ΠΕΣΕΚ, κλπ). Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία και κατάθεση στεφανιών στο μνημείο για τη «Μάχη της Σοδειάς» στην ανατολική είσοδο της πόλης. Το ΚΚΕ(μ-λ) παρέμβηκε με διακριτό μπλοκ, πανό και συνθήματα ενώ στο χώρο της συγκέντρωσης διακινήθηκε η Προλεταριακή Σημαία και κολλήθηκε αφίσα. Ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία έγινε μια ώρα αργότερα και από το Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα.

140 χρόνια από το Σικάγο, 90 χρόνια από τον Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, 82 χρόνια από την πρωτομαγιά του ’44 και τους 200 της Καισαριανής και όταν το 8ωρο έγινε 13ωρο, όταν οι μισθοί και οι συντάξεις δεν φτάνουν για να ζήσουμε, όταν το δικαίωμα στην ασφάλιση και την περίθαλψη έχει συρρικνωθεί, όταν οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε κολαστήρια και παγίδες θανάτου, όταν οι συνταξιούχοι αναγκάζονται να ξαναπιάσουν δουλειά, όταν ο συνδικαλισμός και η απεργία χτυπιούνται με απανωτούς νόμους, όταν στην εκπαίδευση έχει στηθεί μια βιομηχανία διώξεων με χιλιάδες πειθαρχικά, όταν η χώρα εκποιείται στους ιμπεριαλιστές και