για επικοινωνία: aristerastikarditsa@gmail.com

για επικοινωνία: aristerastikarditsa@gmail.com

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

σαν σήμερα, Αύγουστος του 1944: οι ομαδικές εκτελέσεις της Καρδίτσας


Αύγουστος του 1944. Η Αντίσταση βρίσκεται στην κορύφωσή της. Καθημερινές οι μάχες και απανωτά τα χτυπήματα του ΕΛΑΣ ενάντια στους Γερμανούς καταχτητές. Η μάχη της σοδειάς έχει κριθεί και το σύνολο σχεδόν της παραγωγής έχει κερδηθεί. Έχει προηγηθεί, Ιούλης του 1944, η μάχη της Καρδίτσας, με τον ΕΛΑΣ να μην περιορίζεται πλέον σε σαμποτάζ και περιφερειακές μάχες αλλά να επιτίθεται και να χτυπά τους Γερμανούς μέσα στην ίδια την πόλη. Αρχές Αυγούστου επίσης, ο ΕΛΑΣ αντιμετωπίζει νικηφόρα μεγάλη καταδρομική αντεπίθεση των Γερμανών (μάχη Τσαούσι-Παλαιόκαστρο-Τσαπόχα). Μέσα στον Αύγουστο πάλι ο ΕΛΑΣ χτυπά τον σιδηροδρομικό σταθμό Φαναρίου και εξαναγκάζει τους Γερμανούς να τον εγκαταλείψουν και να αποσύρουν την φρουρά του στην Καρδίτσα. Τον ίδιο μήνα επίσης, με ενέργειες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ είχαμε ομαδική δραπέτευση 40 περίπου κομμουνιστών και στελεχών της Αντίστασης από τις φυλακές Καρδίτσας. Βλέποντας να σφίγγει ο κλοιός γύρω τους οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους των ΕΑΣΑΔ (σ.σ.: Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης) καταφεύγουν στην τρομοκρατία και στα αντίποινα. Έτσι τον Αύγουστο του ’44 είχαμε στην Καρδίτσα δύο ομαδικές εκτελέσεις. Να πως περιγράφει τα γεγονότα ο Απόστολος Στρογγύλης στο βιβλίο του «η Πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας-η Καρδίτσα στην Αντίσταση»:

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

ανακοίνωση της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. για το νέο χτύπημα στη Γαλλία

ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ
Μέσα σε διάστημα μόλις 18 μηνών η Γαλλία δέχτηκε ένα τρίτο δολοφονικό χτύπημα απ’ τις λεγόμενες δυνάμεις του ISIS. Με μια ενέργεια φασιστικού τύπου, πάνω από 80 αθώοι γάλλοι πολίτες έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 200 είναι τραυματίες, αρκετοί απ’ αυτούς σε κρίσιμη κατάσταση. Το μαζικό αυτό φρικιαστικό έγκλημα, οι στυγνές δολοφονίες τόσων αθώων και ανυποψίαστων ανθρώπων από «τυφλή επίθεση» με φορτηγό, δεν μπορεί παρά να καταδικάζεται απερίφραστα από κάθε δημοκράτη, προοδευτικό και αριστερό άνθρωπο.
Ταυτόχρονα όμως το μακελειό στη Νίκαια αναδεικνύει με ένα κατηγορηματικό τρόπο τη κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι λαοί αλλά και όλη η ανθρωπότητα. Μια περίοδο που χαρακτηρίζεται απ’ την πιο άγρια όξυνση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, απ’ τη πιο άγρια όξυνση των ιμπεριαλιστικών επιθέσεων, την οποία πληρώνουν οι λαοί με το πιο βάρβαρο τρόπο σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Οι κυρίαρχοι του πλανήτη για μια ακόμα φορά με προκλητική υποκρισία εκφράζουν δήθεν τη λύπη τους και εξαπολύουν φραστικούς μύδρους ενάντια στον ISIS που θεωρείται υπεύθυνος για το τελευταίο μακελειό. Όμως το αντιδραστικό αυτό μόρφωμα δεν είναι παρά δικό τους δημιούργημα αφού πρώτα και κύρια οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και από κοντά και οι ευρωπαίοι επίσης ήταν αυτοί που δημιούργησαν. εκπαίδευσαν και όπλισαν αυτές τις δυνάμεις που λειτουργούσαν σαν δύναμη κρούσης των ιμπεριαλιστών στις χώρες της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.
Η τελευταία αυτή επίθεση είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιηθεί απ’ τις δυνάμεις του συστήματος για μια ακόμα φορά ενάντια στους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Νέα μέτρα καταστολής προετοιμάζονται, ενώ τα ακροδεξιά όρνια σε όλη την Ευρώπη κράζουν και απαιτούν τη λήψη ακόμα πιο ρατσιστικών και ξενοφοβικών μέτρων. Ήδη ο Ολάντ στη Γαλλία παρέτεινε τη κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ακόμα τρεις μήνες, ενώ στη σύνοδο των οργάνων της Ε.Ε. αναμένεται να ανακοινωθούν νέα κατασταλτικά μέτρα. Στη χώρα μας τα στελέχη της ακροδεξιάς αλλά και της λεγόμενης κεντροδεξιάς (Μπακογιάννη) απαιτούν άμεσα μέτρα καταστολής και προληπτικών ελέγχων.
Ο λαός μας όπως και οι λαοί όλου του κόσμου δεν πρέπει να πέσουν στη παγίδα της σύμπλευσης με τις αντιδραστικές κυβερνήσεις και τον ιμπεριαλισμό. Δεν πρέπει να πέσουν στη δίνη της τρομοϋστερίας και της μαύρης προπαγάνδας, που θα αφήνει ελεύθερο τον ιμπεριαλισμό να αλωνίζει.
Απαιτείται και επείγει να συγκροτήσουν το δικό τους αγώνα, το δικό τους κίνημα, για την ανάπτυξη ενός πλατιού Μετώπου Πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Είναι άμεσο καθήκον η δημιουργία ενός μαζικού αντιιμπεριαλιστικού- αντιπολεμικού κινήματος για να αποτραπούν τα φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών, για να μην γίνει η χώρα μας ορμητήριο για τα νέα επεκτατικά σχέδια των γερακιών του πολέμου.

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

παραμονή ή έξοδος;

από τις ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στην ΕΛΜΕ Καρδίτσας
Το ερώτημα μας αφορά όλους, το σωματείο μας την ΕΛΜΕ Καρδίτσας, συνολικά το συνδικαλιστικό μας κίνημα, την ΟΛΜΕ. ΠΑΡΑΜΟΝΗ στο τέλμα της απογοήτευσης, της αδράνειας, της ανημποριάς ή ΕΞΟΔΟΣ από αυτό. Γιατί η ζωή μας απαιτεί να “ξελασπώσουμε” το μέλλον. Γιατί όσο παραμένουμε αδρανείς στη γωνία, τόσο αποθρασύνεται ο αντίπαλος και θα “χορτάσουμε” και άλλο γκρεμό.
Η σχολική χρονιά τελείωσε, ατελείωτα όμως είναι τα κυβερνητικά μέτρα. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε καθαρότερα ότι το σχολείο που αφήνουμε τον Ιούνη, δεν θα είναι ίδιο με αυτό που θα βρούμε το Σεπτέμβρη. Περικοπές, συγχωνεύσεις πλεονάσματα ειδικοτήτων, κινητικότητα και τόσα άλλα, μας θυμίζουν ξανά το 2013 με τον Αρβανιτόπουλο να έχει ντυθεί Φίλης.
Τίποτα όμως δε θυμίζει τον αγωνιστικό παλμό, τα γεμάτα προαύλια του πρώην 1ου ΓΕΛ στις Γενικές Συνελεύσεις, την ενεργητική συμμετοχή των συναδέλφων στις συγκεντρώσεις, στις διαδηλώσεις και τις απεργίες. Σήμερα το ΔΣ της ΕΛΜΕ έχει μετατραπεί σε γραφείο τύπου βγάζοντας ένα σωρό ανακοινώσεις ή διακινώντας αυτές της ΟΛΜΕ. Ένα σωρό υπομνήματα που παραμένουν “χαρτιά” καθώς δεν (υπο)στηρίζονται από κίνηση των καθηγητών που παραμένουν θεατές των  παραστάσεων “διαμαρτυρίας” που διοργανώνονται κάθε τόσο.
“Δε τραβάει ο κλάδος” είναι η γνωστή ρήση-δικαιολογία της συνδικαλιστικής ηγεσίας. “Τραβάνε” όμως οι ίδιοι; Η έχουν τραβήξει το δρόμο του κυβερνητικού συνδικαλισμού της συνδιαλλαγής και της υποχώρησης, ακριβώς για να εμπεδωθεί η ακινησία και η παράλυση, μη τυχόν ανοίξει καμιά αγωνιστική χαραμάδα. ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ και ΔΑΚΕ αγκαζέ (αντίστοιχα ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ στην ΟΛΜΕ)  εισηγούνται και ψηφίζουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς να μη γίνει τίποτα, στηρίζοντας τον “διάλογο” του υπουργείου. Άγρυπνοι φύλακες της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ του κλάδου στο καθεστώς της ήττας και της υποταγής, της συντήρησης της διαλυτικής κατάστασης στο εσωτερικό του.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

το ΟΧΙ στην Βρετανία καταγράφει την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών



το ΟΧΙ των λαών στην ΕΕ πρέπει να προωθηθεί με ένταση των λαϊκών αγώνων
1. Η επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα της Βρετανίας αποτελεί σημαντική στιγμή στον ολοένα εντεινόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για τη διαμόρφωση καλύτερων όρων στο ξαναμοίρασμα του πλανήτη και στο βάθεμα της επίθεσης στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των λαών.
Παρά τις πιέσεις σημαντικών τμημάτων της βρετανικής ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης  -αλλά και των ΗΠΑ και της ΕΕ- για επικράτηση του ”μένουμε” και παρά τη συστράτευση σ’ αυτήν την προσπάθεια τόσο των Συντηρητικών όσο και των Εργατικών, το δημοψήφισμα έγειρε υπέρ του ΟΧΙ. Οι πιέσεις του Κάμερον και του City, που από καιρό ασκούνται στο πλαίσιο της ΕΕ για διεύρυνση των “ειδικών όρων” παραμονής της Βρετανίας στο ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα της ΕΕ και ως εναντίωση στη γερμανική κυριαρχία, φάνηκε ότι δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα για τον αγγλικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος θεώρησε ότι η απειλή ενός δημοψηφίσματος θα ευνοούσε περαιτέρω τους όρους πίεσης.
Από την άλλη μεριά, είχαμε -πάντα με τον ίδιο στόχο- τη στοίχιση πίσω από το Brexit μερίδων του βρετανικού κεφαλαίου που επανεκτιμούν τις αυτοκρατορικές δυνατότητες του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εθνικιστικών-αντιδραστικών δυνάμεων που σφετερίστηκαν τη διογκούμενη αγανάκτηση λαϊκών στρωμάτων απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ αλλά και της κυβέρνησης Κάμερον, γεγονός που έγειρε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπέρ της εξόδου.
Πρόκειται για μια απόφαση που σηματοδοτεί το ανέβασμα σε νέο επίπεδο του ανταγωνισμού συνολικά στον πλανήτη, όπου οι πόλεμοι και οι επεμβάσεις αλληλοδιαδέχονται τα σχέδια “ειρήνευσης” και με τάσεις ενίσχυσης του ιδιαίτερου ρόλου που αναζητά στις συνθήκες αυτές ο κάθε ιμπεριαλιστής, τόσο για λογαριασμό του όσο και για τη συγκρότηση νέων συμμαχιών.
Πρόκειται για συντριβή των αυταπατών περί ολοκληρώσεων και παγκοσμιοποίησης.
Τέλος, ακριβώς γιατί η επιλογή αυτής της εξαιρετικά παρακινδυνευμένης πολιτικής κίνησης που άπτεται στρατηγικών επιλογών ανήκει στο αστικό οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο, γίνεται φανερό ότι ο χειρισμός του αποτελέσματος εναπόκειται στο ίδιο.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

για τις εκλογές στο νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ

Πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη 15/6 οι εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ του τοπικού Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ. Κάθε τρία χρόνια πάνω από 100 αντιπρόσωποι από τα τοπικά σωματεία του Δημοσίου (Εκπαιδευτικοί Α/θμια-Β/θμια, ΟΤΑ, υγειονομικοί, αλλά και Πυρσβέστες(!) ψηφίζουν για την ανάδειξη του ΔΣ.
Μια εκφυλιστική διαδικασία όπου 5μμ  έως 7μμ θα γινόταν η απολογιστική συνέλευση και 7μμ-9μμ η ψηφοφορία. Οι “πόρτες άνοιξαν” λίγο πριν τις 6μμ και ουσιαστικά χρόνος για συζήτηση δεν υπήρξε καθώς σε λιγότερη από μισή ώρα έγιναν ο απολογισμός του απερχόμενου προέδρου και οι  τοποθετήσεις εκπροσώπων των παρατάξεων.
Θα σημειώσουμε δύο ζητήματα:
1.      “...Οι πολλές απεργίες εξαθλίωσαν οικονομικά τους εργαζόμενους”(!!!) είπε ο απερχόμενος πρόεδρος και ακολούθησαν πολλοί που χαρακτήριζαν αδιέξοδες τις απεργίες και «ψαχνόντουσαν» για “άλλες μορφές πάλης”. Δεν εκπλήσσουν τέτοιες απόψεις από τους εργατοπατέρες της ήττας και της υποταγής αλλά θέλουμε να τονίσουμε ότι  το αποτέλεσμα τέτοιων απόψεων είναι ο απεργοσπαστισμός καλυμμένος και απροκάλυπτος. Ενδεικτικό ότι τόσο από την Α/θμια Εκπ/ση όσο και από το Νοσοκομείο ήταν πάμπολλοι οι εκλέκτορες που στην πρόσφατη απεργία στις 8/6  δεν απείργησαν(!), είτε σαν μέλη του απερχόμενου προεδρείου είτε σαν υποψήφιοι σε ψηφοδέλτια που διακηρύττουν την αγωνιστική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος !!!
2.      Υπήρξαν μετακινήσεις αντιπροσώπων προς διαφορετικά ψηφοδέλτια. Είτε στους ΟΤΑ όπου άλλη- διαφορετική ρότα πήραν εκλεγμένοι του  σχήματος όσο και στην Α/θμια που αντιπρόσωποι “Ενωτικά” πάντα κατέληξαν από τη ΔΡΑΣΗ στη  ΚΙΝΗΣΗ. Για να μη παρεξηγηθούμε δεν είναι κακό να αλλάζει κάποιος άποψη και στάση αλλά να γίνεται φανερά ώστε να  γνωρίζει ο κόσμος τις διαφωνίες  και όχι κρυφά και σιωπηρά. Πολύ περισσότερο αν αυτό συμβαίνει για να καλύψει μελλοντικές επανασυγκολλήσεις καθώς είναι ακαταμάχητη η γοητεία των πολλών ψήφων και εδρών άσχετα αν ενώνονται μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί….
και πέντε γενικότερες εκτιμήσεις:

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

η ΕΕ στην περιοχή μου

Αποτελεί πρόκληση, την εποχή των απανωτών made in EU μνημονίων, τις μέρες που κατ’ επιταγή της ΕΕ και του ΔΝΤ ψηφίστηκε στη βουλή ακόμα ένα αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο που φτωχοποιεί παραπέρα το λαό μας, ξεπουλά στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο τα φιλέτα του δημοσίου και χαλκεύει νέα – αιώνια – δεσμά εξάρτησης για το λαό και τη χώρα,  να διοργανώνονται προπαγανδιστικά πανηγυράκια υπέρ της ΕΕ. Σαν τη φιέστα που στήθηκε χθες Δευτέρα στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας στα πλαίσια της πανευρωπαϊκής «εκστρατεία επικοινωνίας» #EUinMyRegion. Μια πολυδάπανη εκδήλωση με μουσική, γιγαντοοθόνες, ηχητικά, video, κιόσκια, ιλουστρασιόν φυλλάδια και… δωρεάν τυροπιτάκια! Που – καθόλου τυχαία βέβαια – γίνεται σε μια περίοδο όπου αποκαλύπτονται πλατιά τα αντιδραστικά-αντιλαϊκά χαρακτηριστικά της ΕΕ και δυναμώνουν οι αντιΕΕ διαθέσεις μέσα στο λαό μας. Και «πρώτη μούρη» (διοργανωτές γαρ) ο περιφερειάρχης μας και ο νομάρχης μας- αυτοί ντε… που «διαφωνούν» με τα μνημόνια, είναι «κατά» των πολυνομοσχέδιων και «συμπάσχουν» με το πόπολο… Που σαν φτηνοί προπαγανδιστές βάλθηκαν να λιβανίζουν την ΕΕ και τα «καλά» της. Και μας είπαν για 405.006.337,37 ευρώ (υπολογισμοί μέχρι δέκατα του ευρώ, όχι «παίξε-γέλασε») που «έπεσαν» στη Καρδίτσα από  το ΕΣΠΑ 2007-2013. Αλήθεια, μήπως έκατσαν να υπολογίσουν πόσα ζημίωσε όλα αυτά τα χρόνια ο λαός και η χώρα από την ΕΕ; Πόσο μας κόστισε η αποβιομηχάνιση και η παραρτημοποίηση της οικονομίας; Πόσο μας κόστισε η αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού, τα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο, το χτύπημα της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς, η μετανάστευση της νέας γενιάς; Γιατί δεν  «ήρθε» τώρα στην περιοχή μας η ΕΕ.  Ο λαός ζει χρόνια τώρα στο πετσί του τις συνέπειες από την ένταξη στην ΕΕ. Ξέρει «απ’ την καλή και απ’ την ανάποδη» την ΕΕ της φτώχειας και της ανεργίας, την ΕΕ των μνημονίων, της αντιαγροτικής ΚΑΠ και των αντεργατικών νόμων, την ΕΕ του αντικομμουνισμού, των κλειστών συνόρων, της Σένγκεν και της Φρόντεξ, την ΕΕ των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που παλιότερα στη Γιουγκοσλαβία ή στη Λιβύη και σήμερα στη Συρία και αλλού μακελεύει λαούς και κομματιάζει χώρες. Κανένα συμφέρον δεν έχουν οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία απ’ αυτή την ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία και τίποτα δεν έχουν να περιμένουν από την ΕΕ παρά μόνο νέα χειρότερα μέτρα, περισσότερη φτώχεια και μεγαλύτερη εξαθλίωση. Και αυτό το ξέρει ο λαός μας όσο και αν προσπαθούν να το συγκαλύψουν με αποπροσανατολιστικές φιέστες οι διάφοροι πλασιέ της υποτέλειας.

ΣΚ

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

ο Αρβανιτόπουλος του 2013 επιστρέφει μεταμφιεσμένος σε …Φίλη

η σιωπή να γίνει φωνή και η ακινησία δράση
των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
«Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη». Μετά τη ψήφιση των μέτρων κατεδάφισης της κοινωνικής ασφάλισης και «άμεσης» φορολογικής αφαίμαξης των εργαζομένων, η κυβέρνηση φέρνει για ψήφιση το Σαββατοκύριακο κι άλλα μέτρα. «Έμμεση» φορολογική αφαίμαξη (αυξήσεις σε καύσιμα, ΦΠΑ, κλπ), παράδοση των κόκκινων δανείων σε αμερικάνικα fund, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας με αποκρατικοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις και νομοθέτηση του μόνιμου κόφτη μισθών/δαπανών. Μόνιμος κόφτης δικαιωμάτων, μόνιμος γδάρτης της ζωής μας. Και αυτά σε ένα φόντο που το μαύρο γίνεται άσπρο, σε μια χωρίς όρια επιχείρηση πολιτικού ψεύδους και απατεωνιάς, ξετσιπωσιάς και κυνισμού.
Στην εκπαίδευση μέσα στις διακοπές του Πάσχα νομοθετήθηκαν μια σειρά διατάξεις που φέρνουν μεγάλες ανατροπές και στις δυο πρώτες εκπαιδευτικές βαθμίδες. Και αυτές είναι μόνο η αρχή, καθώς έπεται συνέχεια στα πλαίσια της υλοποίησης της συμφωνίας κυβέρνησης - ΟΟΣΑ με την επιβολή στην παιδεία της εργαλειοθήκης του.
Τα νηπιαγωγεία γίνονται πολυθέσια με ελάχιστο αριθμό νηπίων 7. Στα δημοτικά αναδιαρθρώνεται το ωράριο λειτουργίας του (13:15) αυξάνοντας ή μειώνοντας τη διδασκαλία μαθημάτων, ενώ στο ολοήμερο αυστηροποιούνται οι όροι εγγραφής παιδιών, αποκλείοντας παιδιά ανέργων. Στην ειδική αγωγή αλλάζει το πλαίσιο λειτουργίας των τμημάτων ένταξης και αποβάλλονται μαθητές –στο όνομα της ένταξης-από τα σχολεία ειδικής αγωγής. Στα ΕΠΑΛ έχουμε περιορισμό ειδικοτήτων με στόχο και αποτέλεσμα τα χιλιάδες πλεονάσματα εκπαιδευτικών που θα μπορούν να διατίθενται και στην Α/θμια. Καταργείται η μείωση των 3 ωρών των υπεύθυνων εργαστηρίων φυσικών επιστημών και πληροφορικής. Μετακινήσεις εκπαιδευτικών παντού (ΔΙΕΚ ΟΑΕΔ) αλλά και σε όλο το δημόσιο, συνδυασμένη με τη γενικότερη κινητικότητα των υπάλληλων σε κάθε κρατικό τομέα. Απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών ενώ οι μόνιμοι διορισμοί παραπέμπονται στις καλένδες. Τόσο τα παραπάνω όσο και άλλα που δεν αναφέρθηκαν συν αυτά που σχεδιάζονται να υλοποιηθούν αναδεικνύουν τους στόχους της κυβέρνησης: