για επικοινωνία: aristerastikarditsa@gmail.com

για επικοινωνία: aristerastikarditsa@gmail.com

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

«μπολσεβίκος»

Τέτοιες μέρες, Γενάρη του 1944, βγαίνει το πρώτο φύλλο του Εσωτερικού Δελτίου της Επιτροπής Πόλης Καρδίτσας του ΚΚΕ με τίτλο «ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ» που -όπως διαβάζουμε πάνω από τον τίτλο του- «κυκλοφορεί αποκλειστικά στα μέλη του ΚΚΕ». Το Γενάρη αυτό οι καρδιτσιώτες είναι αντιμέτωποι με τη «δεύτερη κατοχή». Οι Ιταλοί, κάτω από την πίεση του αντάρτικου, είχαν εγκαταλείψει την πόλη από τον Μάρτη του 1943. Μέχρι το τέλος σχεδόν του 1943, για οχτώ περίπου μήνες,  η Καρδίτσα ήταν ελεύθερη από δυνάμεις κατοχής, η μόνη ελεύθερη πρωτεύουσα νομού σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, «πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας». Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας (Σεπτέμβρης του 1943) εγκαθίστανται στα γειτονικά Τρίκαλα οι Γερμανοί και αρχίζουν σποραδικές επιδρομές στην Καρδίτσα όπου και εγκαθίστανται οριστικά το Νοέμβρη του 1943. Για τους καρδιτσιώτες αρχίζει η δοκιμασία της «δεύτερης κατοχής». Σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο εκδίδεται ο «ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ» που με το κεντρικό του σημείωμα με τίτλο «στη φωτιά της δοκιμασίας», βάζει στους κομμουνιστές τα νέα καθήκοντα της νέας περιόδου. Αξίζει να διαβαστεί!

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

για τις εκλογές στην ΕΛΜΕ Καρδίτσας: ψηφίζουμε όπως ΔΕΝ αγωνιζόμαστε!

ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
αποτελέσματα εκλογών για Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

2016
2015
ψήφισαν
506
440
άκυρα-λευκά
12
17

ψήφοι
έδρες
ψήφοι
έδρες
ΔΑΚΕ
194 (39,3%)
4
170 (40,2%)
4
ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΣΥΝΕΚ)
143 (28,9%)
3
113 (26,7%)
3
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΠΑΜΕ)
76 (15,4%)
2
64 (15,1%)
2
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
48 (9,7%)
-
44 (10,4%)
-
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
33 (6,7%)
-
32 (7,6%)
-


Ο τίτλος της ανακοίνωσης θεωρούμε οτι αποτυπώνει αυτό που καταγράφηκε στις εκλογές για ΔΣ στην ΕΛΜΕ Καρδίτσας που έγιναν πριν το κλείσιμο των σχολείων για τις διακοπές των εορτών.
Η μακρόχρονη κινηματική αδράνεια, η  διαλυτική κατάσταση  στο συνδικαλιστικό κίνημα  με όλο και πιο έντονα τα στοιχεία εκφυλισμού και παραίτησης (μέλη του ΔΣ να μην απεργούν και να μη ντρέπονται να το δηλώνουν!!! - αντικατάσταση μελών ΔΣ για χρήση απόσπασης κατά προτεραιότητα) σε συνδυασμό με την ένταση της κυβερνητικής επίθεσης που δεν αντιμετωπίζεται, έχουν παράξει ένα μείγμα χαμηλών προσδοκιών, απογοήτευσης, μοιρολατρίας και ανημποριάς. Μια κατάσταση που κύρια οδηγεί στη συνήθεια, στην αποδοχή, στην προσαρμογή στα αντιλαϊκά μέτρα.
Στη βάση των παραπάνω, “λογικό” επακόλουθο για τη πλειοψηφία του κλάδου, η επιλογή της συμβίωσης με τις καθεστωτικές παρατάξεις. Η ψήφος στους νυν και πρώην (και μελλοντικούς;) κυβερνητικούς συνδικαλιστές. Οι εξυπηρετήσεις και οι εκβιασμοί, οι πιέσεις και τα καλοπιάσματα μέσω των σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί με τη διοίκηση/ΠΥΣΔΕ και το υπουργείο, έρχονται να προστεθούν στα παραπάνω, ενισχύοντας την εκλογική καταγραφή των ΔΑΚΕ-ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ. Η δεξιά μετατόπιση όλου του πολιτικού σκηνικού ευνοεί τη ΔΑΚΕ ενώ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ/ΣΥΝΕΚ πλασάρουν την εργασιακή (ελαστική πλήρως διαλυμένη) σιγουριά έναντι των απολύσεων που θα φέρει ο Μητσοτάκης.
Συνέβαλλε στο εκλογικό αποτέλεσμα και η εκμετάλλευση του ζητήματος της “πλασματικής αναγνώρισης χρόνων” με σημαντικό κομμάτι των καθηγητών να προσέρχεται στις εκλογές με το φάκελο με τα δικαιολογητικά στο χέρι για να τον παραδώσει στα μέλη του ΔΣ. Η αύξηση της συμμετοχής κύρια καρπώθηκε από αυτές τις δυνάμεις. Ενώ ένα δυναμικό που “ψάχνεται”, είτε αντιλαμβάνεται ότι η υπόθεση πάει μακριά, είτε βρίσκεται σε σύγχυση για το τι συνέβη και τι πρέπει να γίνει και δεν εκφράζεται εκλογικά απέχοντας.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

στη μνήμη του Ηλία Καμαρέτσου: μια «επίκαιρη» συνέντευξη του 1990

Συμπληρώνονται σήμερα τρία χρόνια από τις 3 Γενάρη του 2014 που έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος Ηλίας Καμαρέτσος. Με αφορμή αυτή την επέτειο δημοσιεύουμε για πρώτη φορά μια συνέντευξη που έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό της Καρδίτσας, την περίοδο μετά τις εκλογές του 1990 και τον σχηματισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Μπορεί κάποια πράγματα να άλλαξαν (τότε είχαμε διαχειριστή του συστήματος τη ΝΔ, σήμερα έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ), όμως και τότε και τώρα ο λαός μας είναι αντιμέτωπος με τις ίδιες αντιλαϊκές πολιτικές, με τα χωρίς τελειωμό μέτρα επί μέτρων, με την ολομέτωπη επίθεση του συστήματος ενάντια στο εισόδημα, στη ζωή, στα δικαιώματά του.
Ο Ηλίας Καμαρέτσος αναλύσει με καθαρότητα και απλότητα τις θέσεις του ΚΚΕ(μ-λ) σε μια δύσκολη συγκυρία, όπου κυριαρχούσε η επιστροφή της ΝΔ στην εξουσία στο εσωτερικό,  ενώ στο εξωτερικό οι καταρρεύσεις στο ανατολικό μπλοκ βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη.
Τόσα χρόνια μετά, η συνέντευξη αυτή αποτελεί μια επίκαιρη απάντηση στα ερωτήματα που έχει να απαντήσει ο λαός και το κίνημα του, ενάντια στην προπαγάνδα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Για να ακούστε τη συνέντευξη: ΕΔΩ

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

συγκεντρώνουμε για τα προσφυγόπουλα του Ατλάντικ στα Τρίκαλα.

Γραφική ύλη, όπως τετράδια, μολύβια, μαρκαδόρους, μπλοκ ζωγραφικής ,… πράγματα χρήσιμα και για το σχολείο  και παιχνίδια  με την απαίτηση  να πάνε  επιτέλους όλα τα παιδιά στο σχολειό.
Παιδιά που έχουν αντικρίσει τον πόλεμο, τον θάνατο, που δεν καταλαβαίνουν γιατί έφυγαν από τον τόπο τους, γιατί χωρίστηκαν από τους παππούδες και τους φίλους τους,  γιατί χωρίστηκαν σε κάποιες περιπτώσεις από τους γονείς τους, γιατί «χάθηκαν» οι γονείς τους... Παιδιά που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί δεν πάνε σχολείο, γιατί είναι απομονωμένα, σχεδόν φυλακισμένα, μέσα σε στρατόπεδα με σκηνές και κοντεΐνερς με απαράδεκτη ,τροφή και υγειονομική φροντίδα . Αυτά είναι τα παιδιά των προσφύγων, παιδιά, που δεν φταίνε σε τίποτα για ό,τι ζούνε.
Τι κι αν η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του παιδιού του 1959 (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών) αναφέρει ότι: «Το παιδί θα απολαμβάνει ιδιαίτερη προστασία και θα του παρέχονται, με νομοθετικά ή άλλα μέσα, ευκαιρίες και δυνατότητες για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωματικά, ψυχικά, ηθικά, πνευματικά και κοινωνικά, με τρόπο φυσιολογικό και υγιεινό και σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Όταν θεσπίζονται νόμοι για το σκοπό αυτόν, πρωταρχική φροντίδα θα είναι η εξασφάλιση των πραγματικών συμφερόντων του παιδιού».
Η πραγματικότητα δείχνει ότι για τα παιδιά των προσφύγων τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθήσουμε στο να νιώσουν τη χαρά των γιορτών, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη μας. Αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η ξενοφοβία και ο ρατσισμός δεν έχουν θέση σ’ αυτόν τον τόπο που έχει γνωρίσει στο πετσί του την προσφυγιά και στο παρελθόν και τώρα.

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

τα ερωτήματα των εκλογών της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

του Αλέξη Φυτσιλή
από τις ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Οι εκλογές στην ΕΛΜΕ Καρδίτσας διεξάγονται σε μια περίοδο που γινόμαστε για ακόμη μια φορά θεατές του έργου “σκληρή διαπραγμάτευση”. Παρά τη χωρίς όρια επιχείρηση πολιτικού ψεύδους και απατεωνιάς είναι πια ξεκάθαρο: Η κρίση θα περάσει. Από πάνω μας.
Η αλήθεια είναι πως πράγματι δεν μπορούμε να ελπίζουμε ούτε σε “σταθεροποίηση” της βαρβαρότητας. Η αλήθεια είναι πως είναι μάταιο να περιμένουμε από τους εχθρούς των δικαιωμάτων μας και της ζωής μας, “μια κάποια λύση”! Είτε παραμείνει ο Τσίπρας, είτε πάρει προαγωγή ο Μητσοτάκης, είτε οποιαδήποτε άλλη παραλλαγή, με ατέλειωτα μέτρα θα συνεχίζουν να νομοθετούν μόνιμους κόφτες δικαιωμάτων, μόνιμο γδάρτη της ζωής μας. Θα “αλείφουν με λάδι” την κατακαμένη ζωή του λαού μας, την ίδια στιγμή που ανάβουν νέες φωτιές εμπρησμού των εργασιακών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.  
Από την άλλη στο σωματείο, έρημο και εγκαταλελειμμένο το συνδικαλιστικό τοπίο. ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ και ΔΑΚΕ αγκαζέ (αντίστοιχα ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ στην ΟΛΜΕ) αποτελούν τους “δίδυμους πύργους” της παραμονής του κλάδου στο καθεστώς της ήττας και της υποταγής, της συντήρησης της διαλυτικής κατάστασης στο εσωτερικό του.
Νυν και πρώην κυβερνητικοί συνδικαλιστές παρότι ανταλλάσουν σκληρές(!!) ανακοινώσεις και επιπλήξεις, έχουν επιβάλει σιγή νεκροταφείου. Βέβαια οι έμπειροι του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ) με μαστοριά έχουν αποφύγει τα “ξεσαλώματα” των εκπροσώπων της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ που με μπόλικο θράσος και αμοραλισμό, αλλά και με στιλ που είναι πιστό αντίγραφο όλων των κυβερνητικών συνδικαλιστών, τριγυρνάνε στα σχολεία και διαφημίζουν (ναι, διαφημίζουν!) το… κυβερνητικό έργο. “Ντρέπονται έτσι τα ψέμματα, μια και δεν ντρέπονται τα στόματα που τα λένε”.
Αναδεικνύεται με δραματικό τρόπο, ότι ο «συνδικαλισμός που γνωρίσαμε» ενσωματώθηκε, ηττήθηκε, εκφυλίστηκε. Γιατί κυριάρχησε σε αυτόν η γραμμή της συνδιαλλαγής με τον αντίπαλο. Όμως δεν ηττήθηκε η ιδέα και η ανάγκη οι εργαζόμενοι να ενώνονται και να παλεύουν τα συμφέροντα τους! Αυτό το συνδικαλισμό, αυτά τα σωματεία τα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο και όπλα στα χέρια των εργαζομένων, χρειάζεται να συγκροτήσουμε «από την αρχή».
 Με βάση τα παραπάνω, τα ερωτήματα των εκλογών της ΕΛΜΕ προκύπτουν αβίαστα:

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

σαν σήμερα, Δεκέμβρης του 1948: η κατάληψη της Καρδίτσας από τον ΔΣΕ

Αυτό το Σάββατο, 11 Δεκέμβρη του 1948, μια απροσδιόριστη ανησυχία σκέπαζε την Καρδίτσα. Η πόλη από το πρωί συζητά την διαταγή του στρατού για περιορισμούς στην κυκλοφορία που δημοσιεύονταν στο φύλλο εκείνης της ημέρας της τοπικής εφημερίδας «Θεσσαλική Φωνή» (φύλλο 7186 της 11-12-1948):
«Στρατιωτική Διοίκησις Καρδίτσης. Διακήρυξις. Διατάσσομεν. 
Η κυκλοφορία του πληθυσμού Καρδίτσης και περιχώρων επιτρέπεται μόνον από τας κεντρικάς οδούς: 1) Καρδίτσης-Μητροπόλεως 2) Καρδίτσης-Καρδιτσομαγούλας 3) Καρδίτσης-Φαναρίου 4) Καρδίτσης-Τρικκάλων 5) Καρδίτσης-Σεκλίζης 6) Καρδίτσης-Λαρίσης. 
Οιαδήποτε άτομα, κτήνη, ποίμνια κλπ αποπειραθούν να εισέλθωσιν ή εξέλθωσι της Καρδίτσης δια παρόδων, καρροποιήτων ή ημιονικών ή ενδιαμέσων χώρων μεταξύ φυλακίων εκτός των ως άνω καθοριζομένων, καθίσταται γνωστόν, ότι θα πυροβολούνται άνευ ετέρας διατυπώσεως παρά των φυλακίων, τα οποία έχουσι αυστηράν προς τούτο διαταγήν. 
Β.Σ.Τ. 904 τη 11-12-48 
Εκ της Στρατιωτικής διοικήσεως Καρδίτσης»
Τι συμβαίνει; Ο εμφύλιος πόλεμος μαίνονταν. Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ) έδινε έναν άνισο αγώνα απέναντι στο κυβερνητικό στρατό που με την αμέριστη στήριξη των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών υπερείχε συντριπτικά τόσο αριθμητικά όσο και σε οπλισμό. Η μεγάλη μάχη του Γράμμου που κράτησε σχεδόν 70 μέρες και έληξε τη νύχτα 20 προς 21 Αυγούστου του 1948, με το πέρασμα των δυνάμεων του ΔΣΕ στο Βίτσι, του προκάλεσε μεγάλες απώλειες. Μετά το Γράμμο το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίζει σειρά αλλαγών. Ο ΔΣΕ αναδιαρθρώνεται, ο Μάρκος Βαφειάδης
Χ.Φλωράκης και Γ.Αλεξάνδρου
απαλλάσσεται των καθηκόντων του και τη διοίκηση του ΔΣΕ αναλαμβάνει συλλογική ηγεσία με επικεφαλής τον Ν.Ζαχαριάδη. Δεν πέρασε ούτε μήνας από την απώλεια του Γράμμου και οι δυνάμεις του ΔΣΕ , στις 9 προς 10 Σεπτέμβρη του 1948, πετυχαίνουν μια μεγάλη τακτική νίκη στο Βίτσι. Η 22η Ταξιαρχία του κυβερνητικού στρατού διαλύεται και τα τμήματά της, σε άτακτη φυγή, πλημμυρίζουν πανικόβλητα την Καστοριά. Εβδομήντα οκτώ φαντάροι του κυβερνητικού στρατού περνάν από έκτακτα στρατοδικεία και εκτελούνται επί τόπου «προς παραδειγματισμό», όπως αναφέρει ο στρατηγός Δ. Ζαφειρόπουλος («Ο αντισυμμοριακός αγών 1945-1949», Αθήνα 1956, σελ.453 και 456), ο Ευ. Αβέρωφ («Φωτιά και Τσεκούρι», εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, σελ.368) κ.ά.
Όλα δείχνουν ότι ο ΔΣΕ παραμένει αξιόμαχος. Όχι μόνο αντιμετωπίζει τις επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού αλλά προχωρά και σε επιθετικές ενέργειες ακόμα και κατά αστικών κέντρων. Μια τέτοια επιχείρηση, με στόχο την πόλη της Καρδίτσας σχεδιάστηκε για κείνο το βράδυ της 11 Δεκέμβρη από τις δυνάμεις του ΔΣΕ. Συμμετείχαν η 1η Μεραρχία με διοικητή τον Χαρίλαο Φλωράκη (Γιώτη) από το Παλιοζογλώπι Καρδίτσας και η 2η Μεραρχία με διοικητή τον Γιάννη Αλεξάνδρου (Διαμαντή). Στην επιχείρηση πήρε επίσης μέρος και η ταξιαρχία ιππικού του ΔΣΕ με διοικητή τον Στ. Μανάκα (Στέφο) που ανήκε στην 1η Μεραρχία, ενώ διατέθηκαν και 3 ορειβατικά πυροβόλα. Τη γενική διεύθυνση της επιχείρησης είχε ο Κ. Καραγιώργης, διοικητής του Κλιμάκιου Γενικού Αρχηγείου Νότιας Ελλάδας (ΚΓΑΝΕ). Ο Δ. Βλαντάς αναφέρει ότι η συνολική δύναμη του ΔΣΕ που χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση ήταν περίπου 4.000 μαχητές («Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949», Γ’ τόμος, β’ ημίτομος, εκδόσεις «Γραμμή», σελ.210). 
Δελτίο Ειδήσεων του ΔΣΕ
(15-12-1948)
Αντίθετα οι πηγές του κυβερνητικού στρατού κάνουν λόγο άλλοτε για 3.000 μαχητές και άλλοτε για 2.250 πεζούς και 300 έφιππους (ΓΕΣ/ΔΙΣ: «Αρχεία Εμφύλιου Πολέμου», 11ος τόμος, σελ. 434 και 444).
Τους σκοπούς της επιχείρησης τους αναλύει ο Κ.Καραγιώργης στο περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός» (τεύχος 2, Φλεβάρης 1949): αντιπερισπασμός στο κύριο μέτωπο του Βίτσι και στις επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού στη Πελοπόννησο, ανεφοδιασμός των ανταρτών σε πολεμικό υλικό, υγειονομικό, ιματισμού, υπόδησης κλπ, αντιμετώπιση του χειμερινού επισιτισμού τους κλπ («Η μάχη της Καρδίτσας», περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», τεύχος 2/Φλεβάρης 1949, επανέκδοση από το «Ριζοσπάστη», Αθήνα 1996, τόμος β’, σελ.77).

Να πως τα περιγράφει στο βιβλίο του «Αντάρτες στ’ Άγραφα (1946-1950)» ο Τάκης Ψημμένος από τον Μεσενικόλα Καρδίτσας, που νεαρό ανταρτόπουλο τότε, συμμετείχε στη μάχη της Καρδίτσας (σελ.200-211):

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

ΕΛΜΕ Καρδίτσας: στα αζήτητα τα πανό των αγώνων;

από τις Αγωνιστικές Κινήσεις εκπαιδευτικών
Το πανό αυτό έχει “αποσυρθεί από την κυκλοφορία” και βρίσκεται διπλωμένο και αραχνιασμένο στα γραφεία της ΕΛΜΕ Καρδίτσας πάνω από 1 χρόνο.
Πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά καθώς οι παρατάξεις που ελέγχουν το ΔΣ (ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ/ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ) έχουν αποβάλλει από το λεξιλόγιό τους τις λέξεις ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ-ΑΓΩΝΑΣ, αντικαθιστώντας τες με τον “ρεαλισμό”, την “υπευθυνότητα”, τον “διάλογο” με το υπουργείο. Δηλαδή με την αδράνεια, την υποχώρηση, την υποταγή.
Από τον μνημονιακό νόμο ολοκληρωτικής κατεδάφισης της κοινωνικής ασφάλισης μέχρι τις υπουργικές -”χειρουργικές”- αποφάσεις διάλυσης των εργασιακών μας σχέσεων η εξάπλωση της αδικίας αντιμετωπίστηκε με... υπομνήματα, δελτία τύπου, συνεντεύξεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας κοκ. Με τον κλάδο θεατή. 
Ουσιαστικά πρόκειται για τη διαφύλαξη από τη μεριά των καθεστωτικών παρατάξεων  ότι δε θα υπάρξει καμία ουσιαστική κινηματική παρέμβαση. Καμιά σύγκρουση με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
Αντ’ αυτού προβάλλονταν και προβάλλεται ένας εικονικός-συμβολικός συνδικαλισμός που η πληθώρα “δράσεων”, “αιτημάτων” και “συνελεύσεων”  δε πατά πουθενά παρά μόνο στην αναπαραγωγή του. Στην πραγματικότητα προωθούν τη διάβρωση -από κάθε άποψη-συνειδήσεων και κινήματος. 
Ο στόχος τους είναι να πειστεί ο κόσμος ότι δεν αλλάζουν τα πράγματα. Για να είναι θεατής άντε ψηφοφόρος και όχι ενεργός αγωνιστής δηλαδή πραγματική δύναμη ανατροπής.
Το ζήτημα της ανασυγκρότησης του κινήματος είναι ζήτημα που με προφανή πια τρόπο είναι ζήτημα ζωής. Η ανασυγκρότηση αυτή θα γίνει. Αλλά θα γίνει δια πυρός και σιδήρου! Με ελπίδες και αναστολές, με αβεβαιότητες, με προχωρήματα και πισωγυρίσματα. Με αναμέτρηση με τις πραγματικές αδυναμίες. Όποιος ελπίζει σε βελούδινο περιβάλλον βεβαιοτήτων, σιγουριάς και ασφάλειας, κάνει λάθος. Η μόνη εγγύηση που υπάρχει είναι ότι όσο ο λαός και οι εκπαιδευτικοί είναι στη γωνία τόσο θα αποθρασύνεται ο αντίπαλος.