Όχι στην πολιτική που καταργεί-συγχωνεύει-υποβιβάζει τη ζωή μας

Σε νέο κύμα καταργήσεων-συγχωνεύσεων-υποβιβασμών Νηπιαγωγείων και Δημοτικών σχολείων προχωρά το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση σύμφωνα με υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ (ΕΔΩ). Πάνω από 250 Δημοτικά και Νηπιαγωγεία καταργούνται, συγχωνεύονται και υποβιβάζονται στο νέο σχολικό έτος 2026-2027. Στην Καρδίτσα, σε Φανάρι, Δρακότρυπα, Βατσουνιά, Μεσενικόλα, Αργύρι κ.α. καταργούνται 7 Νηπιαγωγεία και 3 Δημοτικά, Νηπιαγωγεία συγχωνεύονται (από 4 σε 2) και σε άλλα 5 Νηπιαγωγεία και Δημοτικά μειώνονται οι οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών (υποβιβάζονται).

Τα τωρινά λουκέτα είναι συνέχεια προηγούμενων (ΕΔΩ). Χρόνο με το χρόνο έχουμε μείωση σχολικών μονάδων, κατάργηση οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών, ταλαιπωρία και μετακινήσεις μαθητών, οικογένειες που εγκαταλείπουν τα χωριά τους και αναγκάζονται σε εσωτερική μετανάστευση, χωριά που ερημώνουν και μαραζώνουν, ολόκληρους νομούς που αποψιλώνονται από δομές υγείας, από δομές εκπαίδευσης κλπ και οδηγούνται σε δημογραφική κατάρρευση, εγκατάλειψη και περιθωριοποίηση... Και από την άλλη μαθητές που στοιβάζονται σε υπεράριθμα τμήματα, εκπαιδευτικούς-λάστιχο που τρέχουν από σχολείο σε σχολείο, υπονόμευση του δικαιώματος στη μόρφωση σε σχολεία με περισσότερους μαθητές σε κάθε τμήμα και λιγότερους εκπαιδευτικούς.

Για άλλη μια φορά θα ακούσουμε για δημογραφική κρίση, για την υπογεννητικότητα που ούτε λίγο-ούτε πολύ παρουσιάζεται σαν φυσικό φαινόμενο, ακόμα και για την γυναικεία χειραφέτηση που τάχα ευθύνεται για την υπογεννητικότητα (!). Κυβέρνηση και συστημικά ΜΜΕ συγκαλύπτουν τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές αιτίες. Την αντεργατική πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου, την εργασιακή βαρβαρότητα, την εργασιακή ανασφάλεια με το αδιάκοπο κυνήγι του μεροκάματου αλλά και το αδιάκοπο κυνήγι «προσόντων» & «πιστοποιήσεων», τα μεροκάματα φτώχειας, τα ωράρια-λάστιχο με ζωή-λάστιχο, το δυσβάσταχτο κόστος ζωής, την ακρίβεια, τα ενοίκια και όλα αυτά που στερούν το παρόν και το μέλλον από τη νέα γενιά, «αναβάλουν» την οικογένεια και οδηγούν στη δημογραφική κατάρρευση και στη μείωση του μαθητικού πληθυσμού. Αλλά και την αντιαγροτική πολιτική που φτωχοποιεί την αγροτιά και την οδηγεί στην εγκατάλειψη καλλιεργειών, στο ξεκλήρισμα, στην ερήμωση των χωριών, στην εγκατάλειψη της περιφέρειας... Μια αντιλαϊκή πολιτική που «καταργεί-συγχωνεύει-υποβιβάζει» όχι μόνο Νηπιαγωγεία και Δημοτικά αλλά συνολικά το παρόν και το μέλλον του λαού και του τόπου.