Νέα έκδοση: «Ο κοσμοπολίτης - Η ζωή και ο θάνατος του Κώστα Καραγιώργη»

Ένα νέο βιβλίο του Βασίλη Τσιράκη κυκλοφόρησε μέσα στον Απρίλη από τις εκδόσεις Τόπος. Πρόκειται για το βιβλίο Ο Κοσμοπολίτης, μια μυθιστορηματική βιογραφία που εισχωρεί σε άγνωστες πτυχές της πολυσήμαντης και πολυσχιδούς προσωπικότητας του γιατρού, δημοσιογράφου και ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Κώστα Καραγιώργη (1905-1955). Ο Καραγιώργης, ψευδώνυμο του Κώστα Γυφτοδήµου, υπήρξε πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Θεσσαλίας με έντονη δράση και στην Καρδίτσα (μικρή αναφορά ΕΔΩ).

Ο συγγραφέας Βασίλης Τσιράκης γεννήθηκε το 1961 στην Καρδίτσα και πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στον Βόλο. Από το 1980 ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ. Είναι συγγραφέας έξι μυθιστορημάτων, δύο θεατρικών έργων και δημιουργός έξι ταινιών μικρού μήκους. Είναι µέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Κυκλοφορούν τα βιβλία του: Ποδηλάτες του χρόνου (2004), Ακορντεόν, Βιολί και Φυσαρμόνικα (2007), Σελανίκ (2012), Τα χρόνια ανάμεσα (2016), Οι αλώβητοι (2019), Ξερολιθιά (2020), Πτέρυγα Α΄ - Κελί 71 (2024).

«Ο Καραγιώργης, κατά κόσμον Κώστας Γυφτοδήµος, γιος έγκριτου συμβολαιογράφου, γεννήθηκε στη Λίμνη Ευβοίας το 1905. Γνώρισε, ως φοιτητής της Ιατρικής ακόμη, τη φυλακή και

την εξορία λόγω της ένταξής του στο κομμουνιστικό κόμμα, όμως γρήγορα ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας του κι έζησε στη Βιέννη, στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στη Μόσχα, ενώ το 1945 ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και στο Σαν Φρανσίσκο για την ιδρυτική διάσκεψη του ΟΗΕ.

Εξόριστος στη Σίφνο και στην Κίμωλο από τη δικτατορία του Μεταξά, µε την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων δραπέτευσε για να πάρει μέρος στην Αντίσταση, όπου έλαβε και το ψευδώνυμο «Καραγιώργης».

Υπήρξε ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Θεσσαλίας στην Κατοχή, υπουργός της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και υποστράτηγος του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο, όταν και τραυματίστηκε από έκρηξη νάρκης.

Διευθυντής του Ριζοσπάστη στα Δεκεμβριανά και την περίοδο της λευκής τρομοκρατίας, καθιέρωσε πρωτοποριακές μεθόδους στη λειτουργία της εφημερίδας.

Διαφώνησε µε τη Συμφωνία του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας.

Μετά την ήττα στον Εμφύλιο θεωρούνταν από πολλούς ως ο καταλληλότερος «διάδοχος» του Ζαχαριάδη.

Κανένας όμως δεν μπορούσε να φανταστεί το άδοξο τέλος του.» (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).