Πρωτομαγιά του ’44: Στους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής και ο Καρδιτσιώτης κομμουνιστής Βαγγέλης Πόλκος

Η μαζική εκτέλεση 200 κομμουνιστών, την Πρωτομαγιά του 1944 ήταν ένα από τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα της κατοχής (δες και ΕΔΩ). Η εκτέλεση αυτή έγινε από τους ναζί κατακτητές ως αντίποινα για την εξόντωση του Γερμανού στρατηγού Franz Krech και τριών αντρών του επιτελείου του, από τον ΕΛΑΣ στους Μολάους της Λακωνίας στις 27 Απρίλη. Το προηγούμενο βράδυ, στις 26 Απριλίου του 1944, είχε γίνει η απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Kreipe από Βρετανούς κομάντο και Έλληνες αντιστασιακούς, στη Βιάννο της Κρήτης. Ανάμεσα στους 200 που οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα ήταν και ο Βαγγέλης Πόλκος με καταγωγή από τη Ραχούλα (Ζωγλόπι) Καρδίτσας.

Ο Νίκος Βασ. Μαγόπουλος στο βιβλίο του ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΙΩΤΙΚΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ 1940-1950 (Καρδίτσα 1998) γράφει: “Η Ραχούλα στο διάστημα του μεσοπολέμου ανέπτυξε ένα δυναμικό και πρωτοποριακό αριστερό κίνημα, μοναδικό και ασύγκριτο, όχι μόνο στην περιοχή των Αγράφων, αλλά γενικότερα της τότε επαρχίας Καρδίτσας. Τούτο οφείλονταν στην πνευματική άνθηση και ανάπτυξη του τόπου και στους πολυάριθμους προοδευτικούς ανθρώπους οι οποίοι αποδέχτηκαν και ενστερνίστηκαν τις νέες προοδευτικές ιδέες.

Το πόσο προχωρημένη ήταν η Ραχούλα στο λαϊκό κίνημα αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι την εποχή εκείνη το χωριό αυτό ανέδειξε πλειοψηφούντα κόκκινο συνδυασμό σε κοινοτικές εκλογές και ότι σε μια των επετείων της 4ης Αυγούστου ύψωσε κόκκινη σημαία σε κεντρικό πλάτανο της Πλατείας του χωριού.

Από δω καταγόταν ο διακεκριμένος δάσκαλος και εκλεκτό τέκνο του αριστερού κινήματος Πόλκος Βαγγέλης. Πολιτικός κρατούμενος για τις ιδέες του επί δικτατορίας Μεταξά. Με την κατάρρευση του μετώπου και τη κατοχή της χώρας μας το 1941 βρέθηκε κλεισμένος στην Ακροναυπλία με άλλους κομμουνιστές. Εκτελέστηκε την 1η Μάη 1944 με τους διακόσιους στην Καισαριανή. Ακολούθησε τους πρώτους που έσυραν το χορό πριν την εκτέλεση” (σελ.232-233)   

Στη ταινία του Παντελή Βούλγαρη “Το τελευταίο σημείωμα” υπάρχει μια συγκλονιστική σκηνή με το χορό που στήνουν οι μελλοθάνατοι κομμουνιστές λίγες ώρες πριν ξημερώσει και οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και κει, μέσα στις γύρες του χορού,  πάνω στα «άιντε» και στα «όπα», ακούγεται ο γέρος κομμουνιστής, ο «καθοδηγητής», να λέει: «Παλιοζωγλόπι…, Άγραφα…, Περτούλι… σας έρχομαι…» (δες και ΕΔΩ).

Στο βιβλίο «Η Ραχούλα» των Λ.Γριβέλλα, Β.Καραγιάννη, Β.Κίσσα και Γ.Ντόλκερα (2005) διαβάζουμε: «Την Πρωτομαγιά του 1944, κατά την ομαδική εκτέλεση των Ελλήνων πατριωτών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, έπεσε από τις σφαίρες των παρανοϊκών Ναζί, ο δάσκαλος Βαγγέλης Γ.Πόλκος, σε ηλικία 37 ετών. Δέκα χρόνια έζησε σε εξορίες και φυλακές, για τα φρονήματά του, στο κάτεργο της Ακροναυπλίας και τελευταία στο Χαϊδάρι. Μαζί με τους άλλους μελλοθανάτους, πρόλαβε κι αυτός καθώς τους πήγαιναν για εκτέλεση, να πετάξει από το αυτοκίνητο ένα σημείωμα που έγραφε: «Φιλώ τη γυναίκα μου, την κόρη μου, τη Μάνα μου και τ’ αδέλφια μου… Βαγγέλης Πόλκος, δάσκαλος από Ραχούλα Καρδίτσας, 1-5-44» (σελ.413) 

Η Εργατική Πρωτομαγιά υπενθυμίζει ότι «η εργατική τάξη έχει ιστορική αποστολή»

Σε φάση προετοιμασίας των όρων για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, η επιχείρηση απόλυτης υποταγής της εργατικής τάξης αποκτά αναβαθμισμένη σημασία -τόσο για τους ιμπεριαλιστές και τις εξαρτημένες αστικές τάξεις όσο και για τους εργαζόμενους και τους λαούς. Αν στο σήμερα οι εργάτες καλούνται να ιδρώνουν και να ματώνουν υπό συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα για να «κάνουν την Αμερική μεγάλη ξανά», για να «επανεξοπλιστεί η Ευρώπη», για να «αναδειχτεί ένας πολυπολικός κόσμος», για να δυναμώσει η «στρατηγική ήπιας ισχύος» κ.ο.κ., η συνέχεια σημαίνει πλήρης ισοπέδωση του κόσμου της δουλειάς. Και, παράλληλα με τη «δικαιολόγηση» της διάλυσης των κοινωνικών κατακτήσεων σε ασφάλιση, περίθαλψη, εκπαίδευση κτλ. επιδιώκει και το τσάκισμα της εργατικής συνείδησης: όλες αυτές οι κατακτήσεις δεν βασίζονται σε δικαιώματα που έχει η εργατική τάξη συλλογικά εξαιτίας της θέσης της στην παραγωγή και του ρόλου της στην κοινωνία, αλλά σε «παραχωρήσεις» του κεφαλαίου, το οποίο έχει και την αρμοδιότητα να τις αναιρέσει όταν οι προτεραιότητές του αλλάζουν. Η προσπάθεια του συστήματος δεν είναι μόνο να στοιχίσει την εργατική τάξη πίσω απ’ τις επιδιώξεις του. Είναι και να την εμποδίσει να κάνει πραγματικότητα τη δυνατότητα που της δίνει ο -απ’ τη φύση της- διεθνιστικός χαρακτήρας της, να παλέψει ενάντια στον ιμπεριαλισμό συνολικά, ενάντια στον πόλεμο, για την αλληλεγγύη και τη φιλία των λαών.

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι η μέρα της εργατικής τάξης σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Όσο κι αν το σύστημα έχει προσπαθήσει να την ενσωματώσει, με τη μορφή της επίσημης αργίας, με τη γιορτή του καθολικού «Αγίου Ιωσήφ του εργάτη», με οποιονδήποτε τρόπο έχει σκαρφιστεί μέσα στα χρόνια, οι

21 Απρίλη 1967: Στους πρώτους δολοφονημένους από τη χούντα και ο 15χρονος Καρδιτσιώτης Βασίλης Πεσλής

Βασίλης Πεσλής
(1952-1967)

Στις 21 Απρίλη του 1967 ο λαός μας ξυπνάει κάτω από τη μπότα στρατιωτικής δικτατορίας. Η χώρα μπαίνει “στο γύψο”, στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες και λαϊκά δικαιώματα “αναστέλλονται”, χιλιάδες κομμουνιστές και αριστεροί αγωνιστές συλλαμβάνονται και οδηγούνται σε φυλακές και τόπους εξορίας (δες ΕΔΩ και ΕΔΩ). Για τα επόμενα επτά χρόνια ο λαός μας ζει κάτω από ένα καθεστώς διώξεων, αστυνομοκρατίας, φόβου και χαφιεδισμού. “Έκαστος πρέπει να εποπτεύει τον εαυτόν του και τον σύντροφόν του ή τον γείτονά του. Τον πρώτον με νουθεσία και τον δεύτερον με καταγγελία…”  όπως “νουθετούσε” ο αρχιπραξικοπιματίας  Γ.Παπαδόπουλος.

Από τα ξημερώματα της 21 Απρίλη 1967, τα ραδιόφωνα έπαιζαν μονότονα στρατιωτικά εμβατήρια και επαναλάμβαναν συνεχώς τα “αποφασίζομεν  και διατάσσομεν” των πραξικοπηματιών. Επιβάλλεται-μεταξύ άλλων- απαγόρευση κυκλοφορίας “πάσης φύσεως οχημάτων και πεζών” ενώ “πας κυκλοφορών εις τας οδούς θα πυροβολείται άνευ προειδοποιήσεως”. Ο καρδιτσιώτης Βασίλης Πεσλής, δεκαπέντε ετών τότε, καταγράφεται ως το πρώτο εξακριβωμένο θύμα της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Ο θάνατός του επήλθε από βολή πυροβόλου όπλου τα ξημερώματα της 21ης Απρίλη του 1967, στην Αθήνα. Δολοφονήθηκε περίπου στις 7:10 π.μ., στην Πλατεία Αττικής, από τον τότε λοχία Λυμπέρη Ανδρικόπουλο, με ευθεία βολή στο κεφάλι.

Ο Βασίλης Πεσλής γεννήθηκε τον Μάιο του 1952 και ήταν γιός του τσαγκάρη Σεραφείμ Πεσλή που κατάγονταν από το Μουζάκι Καρδίτσας και της Ανδρονίκης Κεραμιδιάρη από το Σταυρό Μυτιλήνης. Είχε πέντε μεγαλύτερες αδελφές, την Ευαγγελία, τη Μαρία-Αικατερίνη, την Αγορίτσα-Αθανασία, τη Δέσποινα και τη Μαρίνα. Η οικογένεια διέμενε στην οδό Αλκαμένους στην Αθήνα και ο Βασίλης φοιτούσε στο ιδιωτικό σχολείο Χατζηδάκη, απ’ όπου όμως σταμάτησε και ο πατέρας του τον έστειλε να εργαστεί σ’ έναν πελάτη του στο Μοναστηράκι που ασχολούνταν με υφάσματα.

Εκείνη τη μέρα και μη γνωρίζοντας για το πραξικόπημα, ο Βασίλης ξεκίνησε για τη δουλειά του περίπου στις 6:45 π.μ. Πριν τη δουλειά θα πήγαινε περπατώντας στο πρακτορείο υπεραστικών λεωφορείων (τα πρακτορεία των ΚΤΕΛ ήταν τότε στην οδό Ψαρών, κοντά στη Πλατεία Καραϊσκάκη) για να βγάλει εισιτήρια για τα Τρίκαλα, για να περάσουν τις μέρες του Πάσχα οικογενειακώς με συγγενείς.

Στο βιβλίο του Δ. Βεριώνη «Θάνατοι στη Χούντα» καταγράφεται η διήγηση της Αθανασίας Πεσλή, αδελφής του Βασίλη:  “Όταν ο Βασίλης έφτασε στην Πλατεία Αττικής, ο λοχίας Ανδρικόπουλος απαγόρευε τον κόσμο να προχωρήσει. (…) Ο Βασίλης ξέφυγε απ’ όλους, γιατί αν έπαιρνε από κάτω την Πλατεία Αττικής θα έβγαινε στην Ψαρών (σ.σ. στα ΚΤΕΛ). Ο λοχίας, μόλις τον είδε ότι ξέφυγε, τον πυροβόλησε στο κεφάλι. Είχε πέσει σ’ ένα δένδρο στην Εθνική Τράπεζα που ήταν εκεί. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος”. Στο Ληξιαρχείο του Δήμου Αθηναίων έχει καταγραφεί ότι ο θάνατος

Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία: “κλιμάκωση” με αποκλιμάκωση…

Στη κεντρική πλατεία έγινε η σημερινή απεργιακή συγκέντρωση στη Καρδίτσα. Αυτή τη φορά “η πλατεία ΔΕΝ ήταν γεμάτη”… Είχαμε μια συγκέντρωση με μικρή μαζικότητα, πολύ υποδεέστερη από τις προηγούμενες συγκεντρώσεις τόσο της 28 Φλεβάρη, όσο και της 26 Γενάρη. Πολύ χαμηλά ήταν και τα απεργιακά ποσοστά. Παρά τα όσα λέγονταν από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για “κλιμάκωση”, oι μεθοδεύσεις αστικών και ρεφορμιστικών ηγεσιών ώστε η λαϊκή οργή και αγανάκτηση να “καναλιζαριστει”, να “εκτροχιαστεί” και να εκτονωθεί σε θεσμικές-κοινοβουλευτικές “μάχες” είχαν τα αποτελέσματά τους. Αποτελέσματα, βέβαια, προσωρινά, αφού η αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος αργά ή γρήγορα θα ξανα”βουλιάξει” τη πλατεία… 

σημερινή φωτογραφία
από γιαπί στη Καρδίτσα

Καθημερινά κλιμακώνεται η επίθεση του συστήματος απέναντι στους εργαζόμενους. Μισθοί πείνας, εξαντλητικά ωράρια, πετσόκομμα ασφαλιστικών δικαιωμάτων, εκμηδένιση του κόστους για συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Μετακύληση του κόστους για περίθαλψη - φαρμάκων, εκπαίδευσης. Και δεν είναι μόνο ο ιδιωτικός τομέας. Η επίθεση στο δημόσιο με αιχμή την προσπάθεια για άρση της μονιμότητας – ήδη καταγράφεται η πρώτη απόλυση εκπαιδευτικού – προωθείται μέσω της επιβολής της αξιολόγησης με διώξεις, απειλές, αργίες…

Στο περιθώριο της σημερινής κινητοποίησης είχαμε και την προκλητική, αδικαιολόγητη και αναντίστοιχη παρέμβαση της αστυνομίας που απείλησε με προσαγωγές και αυτόφωρο (!) νεολαίους από το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι για ανάρτηση πανό (!!!) στο κτήριο του ΕΒΕ! Στη συγκέντρωση και πορεία συμμετείχαν με πανό το Εργατικό Κέντρο-Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ, η ΕΟΑΣΚ, η ΕΛΜΕ, ο  ΣΕΠΕ, το Συνδικάτο Οικοδόμων, το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων, το Σωματείο Εργαζομένων Κέντρων Υγείας, το Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα κ.α. Με μπλοκ και πανό συμμετείχε και το ΚΚΕ(μ-λ).

 

ΑΠΕΡΓΙΑ 9 ΑΠΡΙΛΗ: Ο κόσμος της δουλειάς να δείξει ξανά τη δύναμή του! ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Με κάθε μέσο προσπαθεί το σύστημα εξουσίας να μετατρέψει την οργή που έγινε αγώνας στην απεργία στις 28 Φλεβάρη σε αδιέξοδο ώστε να ξαναγίνει απογοήτευση. Μπροστά στην απεργία στις 9 Απρίλη ο στόχος τους είναι ένας. Να μην ξαναγίνει! Να μην ξαναβρούν μπροστά τους τη μάζα λαού που επέβαλε μια άλλη πολιτική ατζέντα απ’ αυτή που δρομολογούνταν. Κι όμως το έγκλημα είναι ακόμα ενεργό! Επιβιώνει μέσα από την πολιτική της επίθεσης που το γέννησε. Γιατί πόσο μακριά από τα «Τέμπη» είναι ότι στο βωμό του κέρδους δολοφονείται κάθε δυο μέρες και ένας εργάτης;

Η κυβέρνηση της ΝΔ προσπάθησε με το χαρτί της αύξησης του μισθού να θολώσει την εικόνα. Το 1 ευρώ τη μέρα δεν είναι καν κοροϊδία. Είναι ομολογία κλιμάκωσης της επίθεσης απέναντι στους εργαζόμενους. Η πρώτη εφαρμογή του ν. 5163/24 για τον κατώτατο επιβεβαιώνει ότι η περίοδος που  διανύουμε είναι μια περίοδος που ανάγκες του κεφαλαίου απαιτούν συνθήκες εξαθλίωσης για την εργατική τάξη. Μισθούς πείνας, εξαντλητικά ωράρια, εντατικούς ρυθμούς δουλειάς, πετσόκομμα ασφαλιστικών δικαιωμάτων, εκμηδένιση του κόστους για συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Μετακύληση του κόστους για

Πανθεσσαλική συνέντευξη Τύπου για τις πειθαρχικές διώξεις αγωνιστών εκπαιδευτικών: Δεν θα περάσει η τρομοκρατία!

Σε πανθεσσαλική συνέντευξη Τύπου για τις πειθαρχικές διώξεις αγωνιστών εκπαιδευτικών, οι οποίοι αντιστέκονται στον αντιδραστικό θεσμό της αξιολόγησης, προχώρησαν καθηγητές, δάσκαλοι και μέλη πρωτοβουλιών ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις το Σάββατο 5 Απρίλη, στο επιμελητήριο Λάρισας. Εκπαιδευτικοί αλλά και φοιτητές παρακολούθησαν την συνέντευξη με φανερή ανησυχία για την πορεία των εξελίξεων όσο αφορά τις χιλιάδες κλήσεις σε όλη την χώρα και τις δεκάδες κλήσεις στην Θεσσαλία για πειθαρχικές ακροάσεις εκπαιδευτικών που αρνούνται να συμμετέχουν στην ατομική αξιολόγηση και αποφασιστικά προχωρούν σε απεργία-αποχή. Τοποθετήθηκαν διωκόμενη εκπαιδευτικός-μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Λάρισας και πρώην διευθύντρια σε Γυμνάσιο, ο πρόεδρος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Καρδίτσας και η γραμματέας του ΔΣ του ΣΕΠΕ Λάρισας, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Τρικάλων, μέλος του ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Αρχιτεκτονικής Βόλου, και μέλος της «Πρωτοβουλίας ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις» Βόλου.

Δείτε τις τοποθετήσεις τους ΕΔΩ.

Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στις διώξεις-απολύσεις εκπαιδευτικών

Συγκέντρωση και διαδήλωση καταγγελίας των διώξεων-απολύσεων εκπαιδευτικών λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης, έγινε το απόγευμα της Παρασκευής 14/3 στη κεντρική πλατεία της Καρδίτσας. Στη κινητοποίηση (είχε αποφασιστεί από προηγούμενη σύσκεψη-εκδήλωση που κάλεσε η ΕΛΜΕ)  συμμετείχαν αρκετοί εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας καθώς και αρκετοί εργαζόμενοι και νεολαίοι. 

Με πανό συμμετείχαν η ΕΛΜΕ, ο ΣΕΠΕ, το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και το Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα Καρδίτσας (video από τη συγκέντρωση και πορεία). 

Η υπουργική απόφαση Πιερρακάκη να βγάλει σε “Δυνητική Αργία”-απόλυση την εκπαιδευτικό-συνδικαλίστρια Χρύσα Χοτζόγλου (επειδή συμμετείχε μαζί με συναδέλφους της και μαθητές της σε κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση...), είναι μέρος της βιομηχανίας διώξεων εκατοντάδων εκπαιδευτικών σε ολόκληρη την χώρα που συμμετέχουν στην ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ από την αξιολόγηση. Ανάμεσά τους και 3 εκπαιδευτικοί στη  Πρωτοβάθμια της Καρδίτσας που διώκονται πειθαρχικά γιατί

Συγκρότηση τοπικού παραρτήματος Καρδίτσας- Τρικάλων Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών

Στη δημιουργία τοπικού παραρτήματος της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών {syntaxekpedeftikoi.blogspot.com} (ΠΕΣΕΚ) Καρδίτσας-Τρικάλων αποφασίστηκε στη σημερινή (13/3) ιδρυτική συνέλευση στο Εργατικό Κέντρο Καρδίτσας.
Με τη συμμετοχή 30 περίπου συνταξιούχων εκπαιδευτικών(κυρίως από την Καρδίτσα) έγινε το πρώτο βήμα στη συγκρότηση, αλλά και στην διεύρυνση του κύκλου των συνταξιούχων εκπαιδευτικών που βρίσκονται σε επικοινωνία και δράση με την ΠΕΣΕΚ ώστε να εξασφαλιστεί τόσο η πιο οργανωμένη και ουσιαστική συμμετοχή τους στη ζωή και τη δράση της όσο και να

ΕΛΜΕ Καρδίτσας: Σύσκεψη-εκδήλωση αλληλεγγύης για τις διώξεις εκπαιδευτικών

Μετά από κάλεσμα της ΕΛΜΕ Καρδίτσας πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης 11/3 στο Εργατικό Κέντρο σύσκεψη-εκδήλωση αλληλεγγύης και αγώνα για ζήτημα των πολιτικών-συνδικαλιστικών διώξεων εκπαιδευτικών και ιδιαίτερα για την τελευταία εξέλιξη με την αγωνίστρια Χρύσα Χοτζόγλου, να είναι η πρώτη εκπαιδευτικός στο ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ που οδηγείται σε απόλυση για συνδικαλιστικούς λόγους μετά τη χούντα.
Επιχειρείται έτσι από την κυβέρνηση να περάσει ένα παραδειγματικό μήνυμα και στους χιλιάδες υπολοίπους εκπαιδευτικούς που διώκονται γιατί απεργούν, γιατί εκφράζουν γνώμη, γιατί δεν υποτάσσονται.

Εκτός από εκπαιδευτικούς - ανάμεσά τους και οι 3 συνάδελφοι της Α/θμιας που διώκονται πειθαρχικά γιατί συμμετέχουν στην ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ από την ατομική αξιολόγηση- συμμετείχαν αρκετοί εργαζόμενοι και νεολαίοι. Μετά το άνοιγμα της εκδήλωσης εκ μέρους της ΕΛΜΕ, το λόγο πήραν εκπρόσωποι από το Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ, την Ένωση Γιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Καρδίτσας, το Εργατικό Κέντρο, την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων (ΕΟΑΣΚ), τον Σύλλογο Δασκάλων (ΣΕΠΕ), τον Σύλλογο Γυναικών Καρδίτσας, το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων & Υπαλλήλων με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου Ν. Καρδίτσας, τον Σύλλογο Φαρμακοποιών καθώς και

ΕΛΜΕ Καρδίτσας: Κάλεσμα σε εκδήλωση - σύσκεψη αλληλεγγύης και αγώνα την Τρίτη 11 Μαρτίου - 7μμ - Εργατικό Κέντρο

ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟN ΔΡΟΜΟ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ! 

ΑΦΟΡΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ - ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Με μια εξωφρενική, πρωτοφανή απόφαση, ο Υπουργός θέτει τη συναδέλφισσα και μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά Χρύσα Χοτζόγλου σε ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ.
Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες! Οι κατηγορίες που προσάπτουν στην Χ.Χ. είναι η «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπής συμπεριφορά εντός και εκτός υπηρεσίας», επειδή δεν δέχθηκε και εναντιώθηκε στην αξιολόγηση, υλοποιώντας τις αποφάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων του κλάδου και υπερασπιζόμενη τα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών.
Η απόφαση αυτή καταργεί το δικαίωμα στη δουλειά και στην ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Ταυτόχρονα, αποτελεί πρόκληση για όλο τον κλάδο της εκπαίδευσης και τον λαό συνολικά. Εκατοντάδες εκπαιδευτικοί, παραπέμπονται αυτές τις μέρες σε πειθαρχικά επειδή υλοποιούν τις αποφάσεις του κλάδου! Πρόκειται για πρωτοφανή κλιμάκωση και αναβάθμιση της βιομηχανίας διώξεων ενάντια στην συνδικαλιστική δράση. Δεν θέλουν ούτε να

8 Μάρτη: Η γυναίκα του λαού αγωνίζεται ενάντια στο σύστημα που δολοφονεί, εκμεταλλεύεται, καταπιέζει

Πέρασαν 168 χρόνια από την 8η Μάρτη του 1867, που η διαμαρτυρία που οργάνωσαν οι εργάτριες στις υφαντουργίες της Νέας Υόρκης ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς πνίγηκε στο αίμα. Από το 1910 καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης και τιμής των αγώνων της γυναίκας για ισοτιμία και κοινωνική απελευθέρωση, από το Διεθνές Συνέδριο Εργαζόμενων Γυναικών στην Κοπεγχάγη, με πρόταση της Γερμανίδας επαναστάτριας Κλάρας Τσέτκιν. 

Φέτος, η μέρα της γυναίκας θα τιμηθεί στο φόντο της προετοιμασίας του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου και με το λαομίσητο σύστημα εξουσίας στη χώρα μας να έρχεται αντιμέτωπο με τις μάζες που ξεσηκώθηκαν, γιατί ένιωσαν πως χάνονται από την πολιτική του συστήματος, όπως οι 57 αδικοχαμένοι νεκροί που δολοφονήθηκαν στα Τέμπη.

Η γυναίκα, που είναι το μισό του λαού, ξεσηκώθηκε για όλους τους λόγους που ξεσηκώθηκε το άλλο μισό. Μονάχα που βαραίνουν περισσότερο τους ώμους της, λόγω της ανισότιμης θέσης της στην κοινωνία και βαθαίνουν κι άλλο την ανισοτιμία της. Ως κομμάτι του λαού, η γυναίκα καλείται να παλέψει για το δίκιο του, που είναι και δικό της δίκιο, να μιλήσει για τα προβλήματά της και τη διπλή καταπίεσή της, να προβάλλει και να διεκδικήσει τα ιδιαίτερα αιτήματά της. Πρέπει, όμως, πρώτα να ξεκαθαρίσει ποια είναι αυτά. Γιατί η υποχώρηση του εργατικού κινήματος και συνακόλουθα του γυναικείου κινήματος, που είναι τμήμα του, την έχουν αποσυγκροτήσει.

Τα διάφορα ρεύματα του φεμινισμού, made in USA τα περισσότερα, που είναι κυρίαρχα στις μέρες μας, μπερδεύουν και συσκοτίζουν τα πάντα γύρω από το γυναικείο ζήτημα. Προσπαθούν να

Βγάζουν εκπαιδευτικό σε δυνητική αργία για τη συνδικαλιστική της δράση!

Θέλουν να τρομοκρατήσουν τους εκπαιδευτικούς και τον λαό

Να ανατρέψουμε την απόφαση. 

Άμεσα γενικές συνελεύσεις και απεργία.

Καταγγέλλουμε την απόφαση του υπουργού Παιδείας Κ. Πιερρακάκη, με την οποία βγάζει την αγωνίστρια Χρύσα Χοτζόγλου σε δυνητική αργία και καλούμε τον κλάδο να την ανατρέψει. Αυτοί που μπάζωσαν τα τεκμήρια της ενοχής τους στα Τέμπη, που σκύλεψαν τους νεκρούς πετώντας τα ακρωτηριασμένα μέλη τους στα σκουπίδια, προσάπτουν στην αγωνίστρια Χ.Χ. την κατηγορία της «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εντός και εκτός υπηρεσίας» και την οδηγούν σε απόλυση. Να μην τους περάσει!

Μαζί με τη Χρύσα κινδυνεύει να απολυθεί ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης, που του έχουν προσάψει ανάλογες κατηγορίες για το ίδιο περιστατικό και μάλιστα, απευθείας, επειδή είναι αναπληρωτής. Όπως απέτρεψε ο κλάδος στις 23 του περασμένου Οκτώβρη  την δυνητική αργία με τη μεγάλη  συγκέντρωση στην Περιφέρεια Αττικής, έτσι πρέπει να κάνει και τώρα. Να ξεσηκωθεί!
Η Χ.Χ. κατηγορείται πως «προκάλεσε αναστάτωση στους συναδέλφους της αλλά και στους μαθητές, με φωνασκίες, θόρυβο και συνθήματα, προκειμένου να παρεμποδίσει τη διαδικασία αξιολόγησης και την ομαλή λειτουργία της σχολικής μονάδας»! Φωνασκία θεωρούν τα συνθήματα και

Συγκέντρωση Τετάρτης 5/3: Ξανά μαζικά, ξανά στο δρόμο!

“Η πλατεία ήταν γεμάτη” και στη νέα συγκέντρωση για το έγκλημα των Τεμπών που έγινε το απόγεμα της Τετάρτης 5/3 στη Καρδίτσα. Καμιά σχέση βέβαια με τη μεγαλειώδη συγκέντρωση της 28/2 αλλά και πάλι ήταν εκατοντάδες οι Καρδιτσιώτες που συγκεντρώθηκαν στη κεντρική πλατεία για να καταγγείλουν την εγκληματική πολιτική που στερεί το οξυγόνο, τη ζωή και το μέλλον του λαού και της νεολαίας. Μια συγκέντρωση με ικανοποιητική μαζικότητα αν και έγινε σε μέρα που δεν ήταν απεργία και με τα μαγαζιά της πόλης να είναι ανοιχτά.
Πολλοί οι ομιλητές (από  Εργατικό Κέντρο και ΝΤ της ΑΔΕΔΥ μέχρι εκπρόσωπο των ομάδων Greece !!!) και πολλοί οι φορείς που συμμετείχαν με πανό: ΕΛΜΕ, ΕΟΑΣΚ, ΣΕΠΕ,  Συνδικάτο Οικοδόμων, Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων, Σωματείο Εργαζομένων Κ.Υ., Δίκτυο Αγώνα και Αλληλεγγύης, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι, ΚΚΕ(μ-λ) κ.α. 

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία που για άλλη μια φορά συμβολικά κατευθύνθηκε προς το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Από τους κεντρικούς ομιλητές ήταν εμφανής η προσπάθεια τους να εντάξουν αυτό το λαϊκό ξέσπασμα στους κοινοβουλευτικούς σχεδιασμούς των κομμάτων τους. Να το τροχιοδρομήσουν στις κοινοβουλευτικές “ράγες” και να το σύρουν πίσω από τις “θεσμικές” πρωτοβουλίες τους στη Βουλή (εξεταστική επιτροπή από τη μια, συζήτηση “προ ημερήσιας διάταξης” για τα Τέμπη και πρόταση μομφής από την άλλη…). Και παράλληλα. δεν έλειψαν και οι διάφορες διαχειριστικές προτάσεις από  “ενιαίο κρατικό φορέα μεταφορών” μέχρι   “δημόσιο σιδηροδρομικό δίκτυο, με εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση, ενιαιοποίηση και λειτουργία του υπό εργατικό-κοινωνικό έλεγχο”…
Όσο και αν σύσσωμα τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης με τη συνδρομή των δυνάμεων της ήττας και της υποταγής, επιχειρούν να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια σε ανώδυνα “θεσμικά” και

Συνεχίζουμε! Στο γνωστό το δρόμο, να πάρουμε ανάσες-να έχουμε οξυγόνο!

Τετάρτη 5/3

6:30 μμ - κεντρική πλατεία Καρδίτσας

Τρίτη, Τετάρτη ή Παρασκευή;

Καρδίτσα 28/2/2025

Θα έχουν συνέχεια οι μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις της 28 Φλεβάρη; Θα κλιμακωθούν; Θα γίνει το επόμενο βήμα; Και πότε και ποιο είναι αυτό το επόμενο βήμα; Μήπως την Τρίτη 4/3 που στη Βουλή θα συζητηθεί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για Προανακριτική Επιτροπή;  Μήπως την Τετάρτη 5/3 που στη Βουλή, με πρόταση του ΚΚΕ, θα έχουμε προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση των αρχηγών κομμάτων για τα Τέμπη; Ή μήπως την Παρασκευή 7/3 που – μάλλον – θα έχουμε την ψηφοφορία για την πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ και η οποία, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, αναμένεται να στηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ και “λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις”;   
Πέρα από τις όποιες μεταξύ τους διαφορές, όλες αυτές οι απόψεις έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Δεν θέλουν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων αλλά αντίθετα επιδιώκουν να “καναλιζάρουν” τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, να την οριοθετήσουν, να την επαναφέρουν στις γνωστές κοινοβουλευτικές και κομματικές “ράγες”, να την εκτονώσουν. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, μαζί και οι δυνάμεις της ήττας και του συμβιβασμού, επιχειρούν να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε ανώδυνα «θεσμικά» και κοινοβουλευτικά κανάλια. Να σπείρουν νέες αυταπάτες στο λαό για δήθεν